[ سوره الذاريات ‹ 51 › : آيات 31 تا 37 ]
قالَ فَما خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ ‹ 31 › قالُوا إِنَّا أُرْسِلْنا إِلى قَوْمٍ مُجْرِمِينَ ‹ 32 › لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجارَةً مِنْ طِينٍ ‹ 33 › مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ ‹ 34 › فَأَخْرَجْنا مَنْ كانَ فِيها مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ‹ 35 ›
فَما وَجَدْنا فِيها غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ‹ 36 › وَتَرَكْنا فِيها آيَةً لِلَّذِينَ يَخافُونَ الْعَذابَ الأَلِيمَ ‹ 37 ›
ترجمه :
31 - ( ابراهيم ) گفت پس ماموريت شما چيست اى فرستادگان ( خدا ) ؟
32 - گفتند ما به سوى قوم مجرمى فرستاده شدهايم .
33 - تا بارانى از « سنگ - گل » بر آنها بفرستيم .
34 - سنگهايى كه از ناحيه پروردگارت براى اسرافكاران نشان شده است ! 35 - ما تمام مؤمنانى را كه در آن شهرها ( ى قوم لوط ) زندگى مىكردند ( قبل از نزول بلا ) خارج كرديم .
36 - و جز يك خانواده با ايمان در تمام آنها نيافتيم ! 37 - و در آن ( شهرهاى بلاديده ) نشانه اى روشن براى كسانى كه از عذاب دردناك مىترسند بجاى گذارديم .