و اوصاف و پاداش آنها سخن مىگويد ، تا در مقايسه با يكديگر - آن چنان كه روش قرآن است - حقائق روشنتر شود .
مىفرمايد : « پرهيزگاران در باغهاى بهشت و در ميان چشمهها قرار دارند » ( * ( إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ) * ) .
درست است كه باغ طبيعتا داراى نهرهاى آب است ، اما لطفش در اين است كه چشمهها از درون خود باغ بجوشد ، و درختان را دائما مشروب كند ، اين امتيازى است كه باغهاى بهشت دارد ، نه يك نوع چشمه كه انواع مختلفى از چشمهها در آن موجود است ( 1 ) .
سپس به نعمتهاى ديگر بهشتى اشاره كرده و به صورت سربسته مىگويد :
« آنچه را كه پروردگارشان به آنها مرحمت كرده دريافت مىدارند » ( * ( آخِذِينَ ما آتاهُمْ رَبُّهُمْ ) * ) .
يعنى آنها با نهايت ميل و اشتياق و كمال رضا و رغبت و خشنودى اين مواهب الهى را پذيرا مىشوند .
و در دنبال آيه مىافزايد اين پاداشهاى عظيم بى جهت نيست ، « آنها پيش از آن در سراى دنيا از نيكوكاران بودند » ( * ( إِنَّهُمْ كانُوا قَبْلَ ذلِكَ مُحْسِنِينَ ) * ) ( 2 ) .
هامش
( 1 ) كلمه « فى » در مورد « جنات » مفهومش روشن است ، زيرا پرهيزكاران در درون بهشتند ، ولى در مورد « عيون » ( چشمهها ) به اين معنى نيست كه در درون خود چشمه مىباشند ، بلكه در لابلاى چشمه سارها قرار دارند .
( 2 ) منظور از « * ( قَبْلَ ذلِكَ ) * » چنان كه گفتيم قبل از قيامت و ورود در بهشت است ، يعنى در عالم دنيا ولى بعضى آن را به معنى قبل از ورود شرع گرفتهاند ، اشاره به اينكه آنها به « مستقلات عقليه » حتى قبل از نزول وحى عمل مىكردند ولى اين معنى بعيد به نظر مىرسد .