سپس مىافزايد : « سوگند به ابرهايى كه بار سنگينى از باران با خود حمل مىكنند » * ( ( فَالْحامِلاتِ وِقْراً ) ) * ( 1 ) .
« و سوگند به كشتيهايى كه بر رودخانههاى عظيم و صفحه درياها به آسانى به حركت در مىآيند » ( * ( فَالْجارِياتِ يُسْراً ) * ) ( 2 ) .
« و سوگند به فرشتگانى كه كارها را تقسيم مىكنند » ( فالمقسمات امرا ) .
در حديثى كه بسيارى از مفسران در ذيل همين آيه آوردهاند مىخوانيم :
« ابن الكوا » ( 3 ) روزى از على ع در حالى كه بر منبر خطبه مىخواند سؤال كرد منظور از « * ( الذَّارِياتِ ذَرْواً ) * » چيست ؟ فرمود : بادها است .
عرض كرد : « * ( فَالْحامِلاتِ وِقْراً ) * » فرمود : ابرها است .
عرض كرد : « * ( فَالْجارِياتِ يُسْراً ) * » فرمود : كشتيها است .
عرض كرد : « * ( فَالْمُقَسِّماتِ أَمْراً ) * » فرمود : منظور فرشتگان است » .
با اين حال تفسيرهاى ديگرى است كه با اين تفسير قابل جمع است . از جمله اينكه منظور از « جاريات يسرا » نهرهايى است كه به وسيله بارانها به
هامش
( 1 ) « وقر » ( بر وزن فكر ) به معنى بار سنگين است ، و نيز به معنى سنگينى گوش آمده است ، « وقار » نيز به معنى سنگينى حركات و آرامش و حلم است .
( 2 ) « جاريات » جمع « جاريه » به معنى كشتى است ، و به معنى نهرهاى آب جارى نيز آمده است ، ( * ( فِيها عَيْنٌ جارِيَةٌ ) * . غاشيه - 12 ) و همچنين به معنى خورشيد به خاطر حركتش در آسمان ، و نيز به دختر نوجوان نيز « جارية » گفته مىشود ، چرا كه نشاط جوانى در تمام وجودش جريان دارد .
( 3 ) نام او « عبد اللَّه » بود ، و در زمان امير مؤمنان على ( ع ) مىزيست و از منافقان و دشمنان سرسخت حضرت بود ، خود را در صف يارانش قرار مىداد و كارشكنى مىكرد .