و تا تحول را از ارزشهاى حاكم بر وجودشان شروع نكنند مشمول الطاف الهى نخواهند شد كه إِنَّ اللَّه لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ ( رعد - 11 ) .
2 - پاسخ به يك سؤال
با مطالعه آيات فوق پيرامون تحقير شديد زينتهاى ظاهرى ، و ثروت و مقام مادى ، اين سؤال مطرح مىشود كه پس چرا قرآن مجيد در جاى ديگر مىگويد :
قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّه الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبادِه وَالطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِيَ لِلَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا خالِصَةً يَوْمَ القيمة كذلك نفصل الآيات لقوم يعلمون :
« بگو چه كسى زينتهاى الهى را كه براى بندگان خود آفريده و طيبات را حرام كرده است ؟ بگو : اينها در زندگى دنيا براى كسانى است كه ايمان آوردهاند ( اگر چه ديگران نيز با آنها مشاركت دارند ولى ) در قيامت خالص براى آنها خواهد بود ، اينچنين آيات خود را براى كسانى كه مىفهمند شرح مىدهيم » ( اعراف - 32 ) .
يا در جاى ديگر مىفرمايد : يا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ :
« اى فرزندان آدم ! زينت خود را به هنگام رفتن به مسجد برگيريد » ( اعراف - 31 ) .
چگونه اين دو گروه از آيات با هم سازگار است ؟ ! در پاسخ بايد به اين نكته توجه داشت كه هدف در آيات مورد بحث شكستن ارزشهاى دروغين است ، هدف اين است كه مقياس شخصيت انسانها را ثروت و زينت آنها نشمارند ، نه اينكه امكانات مادى بد چيزى است ، مهم اين است كه به آنها به صورت يك ابزار نگاه شود نه يك هدف متعالى و نهايى .
وانگهى اينها در صورتى ارزش دارد كه در حد معقول و شايسته و خالى از هر گونه اسراف و تبذير باشد ، نه ساختن كاخهايى از طلا و نقره و گرد آوردن