« مگر نمىبينيد خداوند انسانها را ، از زمان آدم تا آخر جهان ، با سنگهايى كه نه زيانى مىرساند و نه سودى ، نه مىبيند و نه مىشنود ، آزمايش نموده ، اين سنگها را خانه مقدس خود ( كعبه ) قرار داده ، و آن را موجب پايدارى و قوام مردم ساخته است ، آن را در پر سنگلاخترين مكانها ، و بىگياه ترين نقاط روى زمين ، در تنگناى دره هايى مستقر ساخته ، در ميان كوههاى خشن ، شنهاى متراكم ، چشمههاى كم آب ، آباديهاى جدا و پر فاصله كه هيچ مركبى به راحتى در آن زندگى نمىكند ، و سپس آدم و فرزندانش را فرمان داد كه به آن سو توجه كنند و آن را مركز تجمع خود سازند . . . » .
« اگر خدا مىخواست خانه مقدسش و محل انجام مناسك حج را در ميان باغها و نهرها و زمينهاى هموار و پر درخت و آباد كه داراى خانهها و كاخهاى بسيار و آباديهاى به هم پيوسته ، در ميان گندمزارها و باغهاى پر گل و گياه ، در ميان بستانهاى زيبا و سرسبز و پرآب ، در وسط باغستانى بهجتزا با جادههاى راحت و آباد ، قرار دهد ، توانايى داشت ، ولى در اين حالت آزمايش و امتحان ساده تر بود و پاداش و جزا نيز كمتر ( و مردم به ارزشهاى فريبنده ظاهرى مشغول مىشدند و از ارزشهاى واقعى الهى غافل مىگشتند ) ( 1 ) .
به هر حال اساس انقلاب اسلامى انقلاب ارزشهاست ، و اگر مسلمانان امروز در شرائطى سخت و ناگوار تحت فشار دشمنان بيرحم و خونخوار قرار گرفتهاند به خاطر همين است كه آن ارزشهاى اصيل را رها ساخته ، بار ديگر ارزشهاى جاهلى در ميان آنان رونق گرفته است ، مقياس شخصيت مال و مقام دنيا شده ، و علم و تقوا و فضيلت را به فراموشى سپردهاند ، در زرق و برق مادى فرو رفته ، و از اسلام بيگانه شدهاند ، و تا چنين است بايد كفار اين خطاى بزرگ را بپردازند ،
هامش
( 1 ) « نهج البلاغه » خطبه 192 ( خطبه قاصعه ) .