[ سوره الزخرف ‹ 43 › : آيات 33 تا 35 ]
وَ لَوْ لا أَنْ يَكُونَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً لَجَعَلْنا لِمَنْ يَكْفُرُ بِالرَّحْمنِ لِبُيُوتِهِمْ سُقُفاً مِنْ فِضَّةٍ وَمَعارِجَ عَلَيْها يَظْهَرُونَ ‹ 33 › وَلِبُيُوتِهِمْ أَبْواباً وَسُرُراً عَلَيْها يَتَّكِؤُنَ ‹ 34 › وَزُخْرُفاً وَإِنْ كُلُّ ذلِكَ لَمَّا مَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَالآخِرَةُ عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِينَ ‹ 35 ›
ترجمه :
33 - اگر تمكن كفار از مواهب مادى سبب نمىشد كه همه مردم امت واحد گمراهى شوند ما براى كسانى كه كافر مىشدند خانه هايى قرار مىداديم با سقفهايى از نقره و نردبانهايى كه از آن بالا روند ! 34 - و براى خانههاى آنها درها و تختهايى ( زيبا و نقره گون ) قرار مىداديم كه بر آن تكيه كنند .
35 - و انواع وسائل تجملى ، ولى تمام اينها متاع زندگى دنياست و آخرت نزد پروردگارت از آن پرهيزگاران است .
تفسير : قصرهاى باشكوه با سقفهاى نقره اى ! ( ارزشهاى دروغين ) .
اين آيات هم چنان بحث پيرامون نظام ارزشى اسلام و عدم معيار بودن مال و ثروت و مقامات مادى را ادامه مىدهد .