ترجمه :
14 - ما نوح را به سوى قومش فرستاديم و او در ميان آنها هزار سال ، الا پنجاه سال ، درنگ كرد اما سرانجام طوفان آنها را فرو گرفت در حالى كه ظالم بودند .
15 - ما او و اصحاب كشتى را رهايى بخشيديم و آن را آيتى براى جهانيان قرار داديم .
16 - ما ابراهيم را فرستاديم ، هنگامى كه به قومش گفت : خدا را پرستش كنيد ، و از او بپرهيزيد كه اين براى شما بهتر است اگر بدانيد .
17 - شما غير از خدا فقط بتها ( قطعات سنگ و چوبى ) را مىپرستيد و دروغهايى به هم مىبافيد ، كسانى را كه غير از خدا پرستش مىكنيد مالك رزق شما نيستند ، روزى را نزد خدا بطلبيد و او را پرستش كنيد و شكر او را بجا آوريد ، كه به سوى او باز مىگرديد .
18 - اگر شما ( مرا ) تكذيب كنيد ، امتهاى پيش از شما نيز ( پيامبرانشان را ) تكذيب كردند وظيفه فرستاده خدا جز ابلاغ آشكار نيست .
19 - آيا آنها نديدند چگونه خداوند آفرينش را آغاز مىكند ، سپس بازمىگرداند ؟ اين كار براى خدا آسان است .
تفسير : اشاره اى به سرگذشت نوح و ابراهيم
از آنجا كه بحثهاى گذشته سخن از آزمايش عمومى انسانها بود از اينجا به بعد بخشهايى از آزمايشهاى سخت انبياء و اقوام پيشين را منعكس مىكند كه چگونه تحت فشار و آزار دشمنان قرار گرفتند ، و چگونه صبر كردند و سرانجام پيروزى نصيبشان شد ، تا هم دلدارى باشد براى ياران پيامبر اسلام ص كه در آن روز سخت در فشار دشمنان نيرومند در مكه بودند ، و هم تهديدى باشد براى دشمنان كه مراقب پايان دردناك عمرشان باشد .
نخست از اولين پيامبر اولوا العزم يعنى نوح ع شروع مىكند و در عبارتى كوتاه آن بخش از زندگانيش را كه بيشتر متناسب وضع مسلمانان آن روز بود