تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 249

مساهمون:

ص٢٤٩
از ما گواه زمان خود هستيم علي بن ابى طالب عليه السّلام در زمان خود و حسن بن علي عليه السّلام در زمان خود و حسين نيز در زمان خويش گواه است هر يك از ما كه مأموريت دعوت بسوى خدا داريم . تفسير فرات : بريد گفت خدمت حضرت باقر بودم از آن جناب سؤال كردم اين آيه را
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ارْكَعُوا وَ اسْجُدُوا وَ اعْبُدُوا رَبَّكُمْ وَ افْعَلُوا الْخَيْرَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
تا آخر سوره ، فرمود منظور ما هستيم ما برگزيده‌ايم كه بر ما در اين تنگنا و گرفتارى قرار داده نشده حرج از ضيق تنگنائى شديدتر است .
مِلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْراهِيمَ
فقط منظورش مائيم
هُوَ سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمِينَ
ما را مسلمان ناميده « من قبل » در كتب گذشته « و في هذا » و در قرآن
يَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيداً
پيامبر گواه بر تبليغ ما است و ما گواه بر مردميم هر كه تصديق ما را نموده تصديقش ميكنيم و هر كه تكذيب كرده تكذيبش مينمائيم روز قيامت . تفسير فرات : امالى شيخ ص 260 - سدير از حضرت باقر عليه السّلام نقل كرد كه پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلم در حالى كه ميان جمعى از اصحاب بود فرمود بودن من بين شما برايتان خوب است و رفتن من از ميان شما نيز برايتان سودمند است . جابر بن عبد اللَّه انصارى از جاى حركت كرده گفت يا رسول اللَّه بودن شما ميان ما كه مسلم بر ايمان خوب است اما چگونه رفتن شما از ميان ما بر ايمان خوب است ! فرمود اما بودن به اين دليل كه خداوند در اين آيه ميفرمايد :
ما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ وَ ما كانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ
خدا هرگز آنها را عذاب نميكند تا تو در ميانشان باشى و عذابگر ايشان نيست تا وقتى استغفار كنند ( منظور اينست كه تا وقتى تو هستى آنها با يك ديگر خلاف نميكنند كه شمشير در يك ديگر اندازند . اما مفارقت من براى شما خوب است زيرا اعمال شما در هر دوشنبه و پنجشنبه بر من عرضه مىشود هر كار خوب كه مىبينم خدا را سپاس ميكنم و كار بد را برايتان استغفار مينمايم . امالى شيخ : ص 264 - داود بن كثير رقى گفت خدمت حضرت صادق عليه السّلام نشسته بودم قبل از اينكه من سخنى بگويم ايشان بىسابقه فرمودند : داود روز