الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً
و آيه
رَحْمَتُ اللَّهِ وَ بَرَكاتُهُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ
تأييد مىكند .
اجازه در رفع بيوت انبيا قيدى ندارد و مراد از رفع تعظيم و پاك نمودن از پليديها و آلودگى به معصيت و كثافات است .
بعضى گفتهاند : منظور از رفع عرض نياز و حاجات است در اين خانهها به خدا
يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ
يعنى خوانده مىشود در آنجا كتاب خدايا اسماء حسنى .
يُسَبِّحُ لَهُ فِيها بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ
يعنى نماز خوانده مىشود در آنجا سحرگاه و شامگاهان .
بعضى گفتهاند : مراد از تسبيح تنزيه خداست از چيزهائى كه جايز نيست به او نسبت دهند و ستايش او با صفاتى كه شايسته ذات و افعال اوست .
سپس خداوند تسبيحكننده را توضيح داده چه كسى است
رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ
يعنى باز نمىدارد و مشغول نمىكند تجارت و خريد و فروش آنها را اذ ذكر خدا و نماز .
از حضرت باقر و حضرت صادق روايت شده است : آنها گروهى هستند كه موقع نماز تجارت را رها نموده بجانب نماز مىروند پاداش آنها بيشتر است از كسانى كه مشغول تجارت هستند .
كافى : سالم حناط گفت از حضرت باقر سؤال كردم معنى اين آيه را
فَأَخْرَجْنا مَنْ كانَ فِيها مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فَما وَجَدْنا فِيها غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ
فرمود آل محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلم هستند كه با آنها ديگرى باقى نمىماند .
توضيح : بنا بر اين تأويل اشاره است بخروج امير المؤمنين عليه السّلام از مدينه بكوفه يا معنى اينست كه مدينه و خروج علي عليه السّلام از آنجا شبيه قريه لوط و خروج لوط است از آن ، زيرا موقعى كه خدا تصميم هلاكت آنها را گرفت لوط را خارج نمود همين طور موقعى كه خداوند اراده خشم بر مردم مدينه گرفت