تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 239

مساهمون:

ص٢٣٩
كنز الفوائد : عيسى بن داود گفت موسى بن جعفر عليه السّلام از پدر خود در باره آيه
فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيها بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ رِجالٌ
نقل فرمود كه خانه‌هاى آل محمّد على و فاطمه و حسن و حسين و حمزه و جعفر است . گفتم
بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ
فرمود يعنى نماز در وقت‌هاى آن آنگاه خداوند آنها را مشخص نموده با اين صفت
رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ إِقامِ الصَّلاةِ وَ إِيتاءِ الزَّكاةِ يَخافُونَ يَوْماً تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَ الْأَبْصارُ
فرمود آنها مردانى هستند كه با آنها ديگرى محفوظ نمىشود . سپس فرمود :
لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ ما عَمِلُوا وَ يَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ
فرمود منظور امتيازى است كه به آنها داده از قبيل مودت و وجوب اطاعت و جايگاه آنها را بهشت قرار داده
وَ اللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ
. توضيح : ممكن است منظور از بيوت در آيه بيوت معنوى باشد . زيرا بين عرب و عجم شايع است كه از نژاد و فاميلهاى با شخصيت تعبير به بيوت مىكنند يا همان خانه‌هاى ظاهرى باشد چون منزل‌هاى شخصى ايشان يا روضه منوره آنها پس از وفات و مراد از رجال يا ائمه عليهم السّلام است و يا خواص شيعه آنها و يا هر دو . طبرسى در تفسير خود مىنويسد : «
فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ
معنايش اينست كه اين چراغ در خانه‌هائى است كه چنين مزايائى دارند و آنها مسجدها است بنا بقول ابن عباس و ديگران و مؤيد اين قول فرمايش پيامبر است كه فرمود مساجد بيوت خدا است در زمين و براى اهل آسمان اين مساجد چنان مىدرخشد مانند ستاره‌ها كه براى ساكنان زمين مىدرخشد . بعضى گفته‌اند : خانه‌هاى انبياء است بعد بروايت انس كه قبلا ذكر شد آن را تأييد نموده . سپس مىگويد اين قول را آيه
إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ