و نزد امامان اهل بيت ع هفتاد و دو حرف آن است ، و يك حرف آن مخصوص به ذات پاك خدا است ( 1 ) .
4 - * ( هذا مِنْ فَضْلِ رَبِّي
دنيا پرستان مغرور ، هنگامى كه به قدرت مىرسند ، همه چيز را جز خود فراموش مىكنند ، و تمام امكاناتى را كه بدست آوردهاند ، قارونوار كه مىگفت :
إِنَّما أُوتِيتُه عَلى عِلْمٍ عِنْدِي : « آنچه را دارم بر اثر علم و دانش من است » ( سوره قصص آيه 78 ) از ناحيه خودشان مىدانند لا غير ، در حالى كه بندگان خاص خدا به هر جا برسند مىگويند : * ( هذا مِنْ فَضْلِ رَبِّي ) * : « اين از فضل خدا است بر ما » .
جالب اينكه سليمان نه تنها اين سخن را به هنگام مشاهده تخت ملكه سبأ در برابرش بيان كرد ، بلكه افزود اين براى اين است كه خدا مرا بيازمايد ، آيا شكر گذارم يا نه ؟ .
قبلا نيز در همين سوره خوانديم كه سليمان نعمتهاى خود را همه از خدا مىداند ، و خاضعانه رو به درگاهش مىكند كه پروردگارا ! شكر اينهمه نعمت را به من الهام كن و توفيقى عطا فرما كه بتوانم در پرتو آن ، جلب رضاى تو كنم .
آرى اين است معيار شناخت موحدان خالص از دنيا پرستان مغرور ، و اين است راه و رسم مردان پرظرفيت و با شخصيت در برابر كمظرفيتان خودخواه .
گرچه معمول شده است كه بعضى از متظاهران فقط اين جمله پر معنى سليمان ( * ( هذا مِنْ فَضْلِ رَبِّي ) * ) را بر سر در كاخهاى طاغوتى خود مىنويسند بى آنكه به آن اعتقادى داشته باشند و در عملشان كمتر انعكاسى داشته باشد ولى مهم آنست كه هم بر سر در خانه باشد ، هم در پيشانى تمام زندگى انسان و در قلب او ، عملش
هامش
( 1 ) به اصول كافى و تفسير نور الثقلين مراجعه شود .