از انحرافش از جاده عفت ، بر ما سختتر و سنگينتر است ! .
ولى اين حالت چندان به طول نيانجاميد چرا كه آن كودك نوزاد زبان به سخن گشود و « گفت : من بنده خدايم » ( * ( قالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّه ) * ) .
« او كتاب آسمانى به من مرحمت كرده » ( * ( آتانِيَ الْكِتابَ ) * ) .
« و مرا پيامبر قرار داده است » ( * ( وَجَعَلَنِي نَبِيًّا ) * ) .
« و خداوند مرا وجودى پر بركت ( وجودى مفيد از هر نظر براى بندگان در هر جا باشم قرار داده است » ( * ( وَجَعَلَنِي مُبارَكاً أَيْنَ ما كُنْتُ ) * ) .
« و مرا تا زندهام توصيه به نماز و زكات كرده است » ( * ( وَأَوْصانِي بِالصَّلاةِ وَالزَّكاةِ ما دُمْتُ حَيًّا ) * ) .
و نيز « مرا نيكوكار و قدردان و خيرخواه ، نسبت به مادرم قرار داده است » ( * ( وَبَرًّا بِوالِدَتِي ) * ) ( 1 ) .
« و مرا جبار و شقى قرار نداده است » ( * ( وَلَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّاراً شَقِيًّا ) * ) .
« جبار » به كسى مىگويند كه براى خود هر گونه حقوق بر مردم قائل است ، ولى هيچ حقى براى كسى نسبت به خود قائل نيست ! و نيز « جبار » به كسى مىگويند كه از روى خشم و غضب ، افراد را مىزند و نابود مىكند و پيرو فرمان عقل نيست ، و يا مىخواهد نقص و كمبود خود را با ادعاى عظمت و تكبر ، بر طرف سازد كه همه اينها صفات بارز طاغوتيان
هامش
( 1 ) « بر » ( بفتح با ) به معنى شخص نيكوكار است ، در حالى كه « بر » ( به كسر باء ) به معنى صفت نيكوكارى است ، و بايد توجه داشت كه اين كلمه در آيه فوق عطف است بر مباركا ، نه به صلاة و زكات ، و معنى در واقع چنين است جعلنى برا بوالدتى ( مرا نيكوكار نسبت به مادرم قرار داد ) .