با آن همه خرافات آميخته شده در عباراتى كوتاه ، عميق ، زنده ، پرمحتوا ، و كاملا گويا ، مطرح مىكند ، بطورى كه هر گونه خرافه اى را از آن جدا و طرد مىنمايد .
جالب اينكه در آيات فوق ، هفت صفت از صفات برجسته و دو برنامه و يك دعا ذكر شده است .
هفت صفت عبارتند از : بنده خدا بودن كه ذكر آن در آغاز همه اوصاف ، اشاره اى است به اينكه بزرگترين مقام آدمى همان مقام عبوديت است .
و به دنبال آن صاحب كتاب آسمانى بودن و سپس مقام نبوت ( البته مىدانيم هميشه مقام نبوت توأم با داشتن كتاب آسمانى نيست ) .
سپس به دنبال مقام عبوديت و رهبرى ، مبارك بودن يعنى مفيد به حال جامعه بودن مطرح شده است .
در حديثى از امام صادق ع مىخوانيم : « معنى مبارك ، » نفاع « است ( يعنى بسيار پر منفعت ) .
و بعد از آن ، نيكوكارى نسبت به مادر مطرح شده و سرانجام ، جبار و شقى نبودن و بجاى آن متواضع ، حقشناس ، و سعادتمند بودن است .
از ميان تمام برنامهها روى توصيه پروردگار به نماز و زكات تكيه مىكند و اين بخاطر اهميت فوق العاده اين دو برنامه است كه اين دو رمز ارتباط با خالق و خلق است و از يك نظر مىتوان همه برنامههاى مذهبى را در آن خلاصه كرد چرا كه بخشى از آنها پيوند انسان را با خلق و بخشى با خالق مشخص مىكند .
و اما دعائى كه به خود مىكند و تقاضايى كه در آغاز عمرش از خدا دارد اين است كه خدايا اين سه روز را بر من سلامت دار ، روز تولد ، روز مرگ و روزى كه در رستاخيز زنده مىشوم ، و به من در اين سه مرحله حساس امنيت
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 55
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥٥