نه از ظلم مىترسند و نه از هضم ، بعضى از مفسران گفتهاند ظلم اشاره به اين است كه آنها در آن دادگاه عدل هرگز از اين بيم ندارند كه ستمى بر آنها بشود و به خاطر گناهى كه انجام ندادهاند مؤاخذه گردند ، و هضم اشاره به آن است كه از نقصان ثوابشان نيز وحشتى ندارند ، چرا كه مىدانند پاداش آنها بىكم و كاست داده مىشود .
بعضى ديگر احتمال دادهاند كه اولى اشاره به آن است از نابود شدن كل حسناتشان بيم ندارند ، و دومى اشاره به آنست كه حتى از نقصان مقدار كمى از آن نيز وحشتى به خود راه نمىدهند ، چرا كه حساب الهى دقيق است .
اين احتمال نيز وجود دارد كه اين مؤمنان صالح احتمالا لغزشهايى نيز داشتهاند ، يقين دارند اين لغزشها را بيش از آنچه هست در باره آنها نمىنويسند و از ثواب اعمال صالحشان نيز چيزى نمىكاهند .
تفسيرهاى فوق در عين حال با هم منافاتى ندارند و ممكن است جمله بالا اشاره به همه اين معانى باشد .
2 - مراحل رستاخيز
در آيات فوق به يك سلسله از حوادث كه در آستانه رستاخيز و بعد از آن تحقق مىيابد اشاره شده است :
1 - مردگان به حيات بازمىگردند ( يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ ) .
2 - گنهكاران جمع و محشور مىشوند ( نَحْشُرُ الْمُجْرِمِينَ ) .
3 - كوههاى زمين متلاشى و سپس همه جا پراكنده مىشوند و صفحه زمين صاف و كاملا مستوى مىگردد ( * ( يَنْسِفُها رَبِّي نَسْفاً ) * ) .
4 - همگان به فرمان دعوتكننده الهى گوش فرا مىدهند و همه صداها