« نا » از ماده « ناى » ( بر وزن رأى ) به معنى دور شدن است ، و با اضافه كلمه « بجانبه » معنى تكبر و غرور و موضعگيرى خصمانه را مىرساند .
از مجموع اين جمله استفاده مىشود كه انسانهاى بى ايمان و يا ضعيف الايمان به هنگام روى آوردن نعمتها آن چنان مغرور مىشوند كه به كلى بخشنده نعمتها را بدست فراموشى مىسپارند ، نه تنها فراموشش مىكنند بلكه يك حالت بى اعتنايى و اعتراض و استكبار در برابر او به خود مىگيرند .
جمله « مسه الشر » اشاره به كمترين ناراحتى است كه به انسان دست مىدهد ، يعنى آنها بقدرى كمظرفيتند كه با مختصر گرفتارى ، دست و پاى خود را گم مىكنند و رشته افكارشان به كلى در هم مىريزد و ظلمت ياس و نوميدى بر قلبشان سايه مىافكند .
دومين آيه روى سخن را به پيامبر ص كرده مىفرمايد : « بگو هر كس بر طبق روش و خلق و خوى خود عمل مىكند » ( * ( قُلْ كُلٌّ يَعْمَلُ عَلى شاكِلَتِه ) * ) .
مؤمنانى كه از آيات قرآن ، شفا مىطلبند و رحمت كسب مىكنند ، و ظالمانى كه جز خسارت و زيان ، بهره اى از آن نمىگيرند ، و انسانهاى كمظرفيتى كه در حال نعمت مغرورند و در مشكلات مايوس و زبون ، همه اينها طبق روحياتشان عمل مىكنند ، روحياتى كه بر اثر تعليم و تربيت و اعمال مكرر خود انسان شكل گرفته است .
و در اين ميان خداوند شاهد و ناظر حال همه است : « آرى پروردگار شما آگاهتر است به كسانى كه راهشان بهتر و از نظر هدايت پربارتر است » ( * ( فَرَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَنْ هُوَ أَهْدى سَبِيلًا ) * ) .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 244
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٤٤