و به هر حال اساس زندگى اين جهان بر اين است كه به همه افراد به حد كافى مهلت داده شود تا آنچه در درون دارند بيرون بريزند و ميدان آزمايش تكامل به حد كافى وسعت يابد تا عذر و بهانه اى براى كسى نماند ، و امكان بازگشت و اصلاح و جبران به همه داده شود ، و مهلت گنهكاران بخاطر همين است .
2 - « * ( يَوْمَ يَأْتِيهِمُ الْعَذابُ ) * » چه روزى است ؟
در آيات فوق خوانديم كه پيامبر ص مامور مىشود مردم را از آن روزى كه عذاب الهى به سراغشان مىآيد انذار كند .
در اينكه منظور از اين روز كدام روز است ، مفسران سه احتمال دادهاند .
نخست اينكه روز قيامت و رستاخيز است .
دوم اينكه روز فرا رسيدن مرگ است كه مقدمه مجازاتهاى الهى به سراغ ظالمان از همان روز مىآيد .
سوم اينكه منظور روز نزول پاره اى از بلاها و مجازاتهاى دنيوى است ، همانند عذابهايى كه بر قوم لوط و قوم عاد و ثمود و قوم نوح و فرعونيان نازل گرديد كه در ميان طوفان و امواج خروشان دريا ، يا در زمين لرزهها يا بوسيله تندبادهاى سخت و ويرانگر از ميان رفتند .
گر چه بسيارى از مفسران احتمال اول را ترجيح دادهاند ، ولى جمله هايى كه به دنبال آن آمده است به خوبى احتمال سوم را تقويت مىكند ، و نشان مىدهد كه منظور مجازاتهاى نابود كننده دنيوى است ، چرا كه به دنبال اين جمله مىخوانيم : ستمگران با مشاهده آثار عذاب ، مىگويند پروردگارا مهلت كوتاهى براى جبران به ما بده .
تعبير به « اخرنا » ( ما را به تاخير انداز ) قرينه روشنى است بر تقاضاى