[ سوره الرعد ‹ 13 › : آيات 27 تا 29 ]
وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْه آيَةٌ مِنْ رَبِّه قُلْ إِنَّ اللَّه يُضِلُّ مَنْ يَشاءُ وَيَهْدِي إِلَيْه مَنْ أَنابَ ‹ 27 › الَّذِينَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّه أَلا بِذِكْرِ اللَّه تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ ‹ 28 › الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ طُوبى لَهُمْ وَحُسْنُ مَآبٍ ‹ 29 ›
ترجمه :
27 - و آنها كه كافر شدند مىگويند چرا آيه ( و معجزه ) اى از پروردگارش بر او نازل نشده است ؟ بگو خداوند هر كس را بخواهد گمراه ، و هر كس را كه به سوى او باز گردد هدايت مىكند ( كمبود در معجزه نيست لجاجت آنها مانع است ) .
28 - آنها كسانى هستند كه ايمان آوردهاند و دلهايشان به ياد خدا مطمئن ( و آرام ) است ، آگاه باشيد با ياد خدا دلها آرامش مىيابد ! 29 - آنها كه ايمان آوردند ، و عمل صالح انجام دادند پاكيزه ترين ( زندگى ) نصيبشان است و بهترين سرانجامها .
تفسير : ياد خدا مايه آرامش دلها است .
از آنجا كه در اين سوره بسيارى از بحثها پيرامون توحيد و معاد و رسالت پيامبر ص است ، نخستين آيه مورد بحث بار ديگر به سراغ مساله دعوت پيامبر