نگاهبان و حافظ او باشند .
بدون ترديد انسان در زندگى خود در معرض آفات و بلاهاى زيادى است ، حوادثى از درون و برون ، انواع بيماريها ، ميكربها ، انواع حادثهها و خطراتى كه از زمين و آسمان مىجوشد ، انسان را احاطه كردهاند ، مخصوصا به هنگام كودكى كه آگاهى انسان از اوضاع اطراف خود بسيار ناچيز است و هيچگونه تجربه اى ندارد ، در هر گامى خطرى در كمين او نشسته است ، و گاه انسان تعجب مىكند كه كودك چگونه از لابلاى اينهمه حوادث جان به سلامت مىبرد و بزرگ مىشود ، مخصوصا در خانواده هايى كه پدران و مادران چندان آگاهى از مسائل ندارند و يا امكاناتى در اختيار آنها نيست مانند كودكانى كه در روستاها بزرگ مىشوند و در ميان انبوه محروميتها ، عوامل بيمارى و خطرات قرار دارند .
اگر براستى در اين مسائل بينديشيم احساس مىكنيم كه نيروى محافظى هست كه ما را در برابر حوادث حفظ مىكند و همچون سپرى از پيش رو و پشت سر محافظ و نگهدار ما است .
در بسيارى از مواقع ، حوادث خطرناك براى انسان پيش مىآيد و او معجزه آسا از آنها رهايى مىيابد بطورى كه احساس مىكند همه اينها تصادف نيست بلكه نيروى محافظى از او نگهبانى مىكند .
در روايات متعددى كه از پيشوايان اسلام نقل شده نيز روى اين تاكيد شده است ، از جمله :
در روايتى از امام باقر ع مىخوانيم كه در تفسير آيه فوق فرمود :
يحفظ بامر اللَّه من ان يقع فى ركى او يقع عليه حائط او يصيبه شىء حتى اذ جاء القدر خلوا بينه و بينه يدفعونه الى المقادير و هما ملكان يحفظانه بالليل و ملكان من نهار يتعاقبانه
يعنى : « به فرمان خدا انسان را حفظ مىكند از اينكه در چاهى سقوط كند يا ديوارى بر او بيفتد يا حادثه ديگرى براى او پيش بيايد
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 143
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٤٣