قدرت او بگريزيد ، و به مامن و پناهگاهى فرار كنيد « ! ( * ( وَما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ ) * ) .
« معجزه » از ماده « اعجاز » به معنى ناتوان ساختن ديگرى است ، اين كلمه گاهى در مواردى به كار مىرود كه انسان مانع كار ديگرى شود و جلو او را بگيرد و او را به عجز در آورد ، و گاهى در موردى كه از چنگال كسى فرار كند و از دسترس وى بيرون رود و او را ناتوان سازد ، و گاهى به اين صورت كه با پيشدستى كردن طرف را به زانو در آورد و يا خود را در مصونيت قرار دهد .
تمام اينها چهرههاى مختلفى از معنى « اعجاز » و ناتوان ساختن طرف است ، و در آيه فوق همه اين معانى محتمل است ، چرا كه هيچگونه منافاتى ميان آنها نيست يعنى شما به هيچ صورت نمىتوانيد از عذاب او در امان بمانيد .
سپس اضافه مىكند « اگر خداوند به خاطر گناهان و آلودگيهاى جسمى و فكرىتان بخواهد شما را گمراه سازد ، هرگز نصيحت من براى شما سودى نخواهد بخشيد هر چند بخواهم شما را نصيحت كنم » ( * ( وَلا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِي إِنْ أَرَدْتُ أَنْ أَنْصَحَ لَكُمْ إِنْ كانَ اللَّه يُرِيدُ أَنْ يُغْوِيَكُمْ ) * ) .
چرا كه « او پروردگار شما است و به سوى او باز مىگرديد » و تمام هستى شما در قبضه قدرت او است ( * ( هُوَ رَبُّكُمْ وَإِلَيْه تُرْجَعُونَ ) * ) .
سؤال :
با مطالعه اين آيه فورا اين سؤال به نظر مىرسد - و بسيارى از مفسران هم به آن اشاره كردهاند - كه مگر ممكن است خداوند اراده گمراه ساختن كسى را بكند ؟ آيا اين دليل بر جبر نخواهد بود ؟ و آيا با قبول اصل آزادى اراده و اختيار چنين چيزى قابل قبول است ؟