و كوشش بر مىخيزند و براى خنثى كردن اثرات منفى حادثه ، طرح ريزى مىكنند ، جهاد و پيكار خستگى ناپذير به خرج مىدهند و تا مشكل را از پيش پا بر ندارند آرام نمىگيرند .
خداوند به چنين صابرانى وعده پيروزى داده ( إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ عِشْرُونَ صابِرُونَ يَغْلِبُوا ماتين - انفال : 65 › .
و نعمتهاى بهشتى را پاداش سراى ديگر آنها شمرده ( وَجَزاهُمْ بِما صَبَرُوا جَنَّةً وَحَرِيراً - انسان : 12 › .
[ سوره هود ‹ 11 › : آيات 116 تا 117 ]
فَلَوْ لا كانَ مِنَ الْقُرُونِ مِنْ قَبْلِكُمْ أُولُوا بَقِيَّةٍ يَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسادِ فِي الأَرْضِ إِلَّا قَلِيلًا مِمَّنْ أَنْجَيْنا مِنْهُمْ وَاتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا ما أُتْرِفُوا فِيه وَكانُوا مُجْرِمِينَ ‹ 116 › وَما كانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرى بِظُلْمٍ وَأَهْلُها مُصْلِحُونَ ‹ 117 ›
ترجمه :
116 - چرا در قرون ( و اقوام ) قبل از شما دانشمندان صاحب قدرتى نبودند كه از فساد در زمين جلوگيرى كنند ، مگر اندكى از آنها كه نجاتشان داديم و آنها كه ستم مىكردند از تنعم و تلذذ پيروى كردند و گناهكار بودند ( و نابود شدند ) .
117 - و چنين نبود كه پروردگارت آباديها را به ظلم و ستم نابود كند در حالى كه اهلش در صدد اصلاح بوده باشند .
تفسير :
عامل تباهى جامعهها .
براى تكميل بحثهاى گذشته در اين دو آيه يك اصل اساسى اجتماعى كه ضامن نجات جامعهها از تباهى است مطرح شده است ، و آن اينكه در هر جامعه اى