هود ع سپس اضافه كرد « اى قوم من ! من در دعوت خودم هيچگونه چشمداشتى از شما ندارم ، هيچگونه پاداشى از شما نمىخواهم » تا گمان كنيد فرياد و جوش و خروش من براى رسيدن به مال و مقام است ، و يا شما به خاطر سنگينى بار پاداشى كه مىخواهيد براى من در نظر بگيريد تن به تسليم ندهيد .
( * ( يا قَوْمِ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْه أَجْراً ) * ) .
« تنها اجر و پاداش من بر آن كسى است كه مرا آفريده » به من روح و جسم بخشيده و در همه چيز مديون او هستم همان خالق و رازق من ( * ( إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى الَّذِي فَطَرَنِي ) * ) .
اصولا من اگر گامى براى هدايت و سعادت شما بر مىدارم به خاطر اطاعت فرمان او است و بنا بر اين بايد اجر و پاداش از او بخواهم نه از شما . به علاوه مگر شما چيزى از خود داريد كه به من بدهيد هر چه شما داريد از ناحيه او است « آيا نمىفهميد ؟ » ( * ( أَ فَلا تَعْقِلُونَ ) * ) .
سرانجام براى تشويق آنها و استفاده از تمام وسائل ممكن براى بيدار ساختن روح حق طلبى اين قوم گمراه ، متوسل به بيان پاداشهاى مادى مشروط مىشود كه خداوند در اختيار مؤمنان در اين جهان مىگذارد و مىگويد :
« اى قوم من ! از خدا بخاطر گناهانتان طلب بخشش كنيد » ( * ( وَيا قَوْمِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ) * ) .
« سپس توبه كنيد و به سوى او باز گرديد » ( * ( ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْه ) * ) .
« اگر شما چنين كنيد به آسمان فرمان مىدهد قطرههاى حياتبخش باران را بر شما پى در پى فرو فرستد » ( * ( يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً ) * ) ( 1 )
هامش
( 1 ) « مدرار » چنان كه قبلا هم گفتهايم از ماده « در » به معنى ريزش شير از