پيدا كرده كاعب ( جمع آن كواعب ) گفته مىشود نيز به همين جهت است .
بهر حال اين كلمه ( كعبه ) هم اشاره به بلندى ظاهرى خانه خدا است و هم رمزى از عظمت و بلندى مقام آن مىباشد .
كعبه تاريخچه بسيار طولانى و پر حادثه اى دارد و در هر حال تمام اين حوادث از عظمت و اهميت آن سرچشمه مىگيرد .
اهميت كعبه به اندازه اى است كه ويران كردن آن در روايات اسلامى در رديف قتل پيامبر و امام قرار گرفته ، نگاه كردن به آن ، عبادت ، و طواف گرد آن از بهترين اعمال است ، حتى در روايتى از امام باقر ع مىخوانيم كه فرمود :
لا ينبغى لاحد ان يرفع بنائه فوق الكعبه
: « شايسته نيست كسى خانه خود را برتر از كعبه بسازد » ( 1 ) .
ولى بايد توجه داشت كه اهميت و احترام كعبه هرگز به خاطر ساختمان آن نيست ، زيرا به گفته امير مؤمنان على ع در نهج البلاغه در خطبه قاصعه « خداوند خانه خود را در يكى از سرزمينهاى خشك و سوزان و ميان كوههاى خشن قرار داده است و دستور داده از مصالح بسيار ساده اى آن را بنا كنند ، از سنگهاى عادى و معمولى » ( 2 ) ولى از آنجا كه خانه كعبه قديمى ترين و پر سابقه ترين مركز توحيد و پرستش خدا است و نقطه تمركزى براى توجه ملتها و اقوام مختلف است ، اينهمه اهميت در پيشگاه خدا يافته است .
هامش
( 1 ) سفينة البحار جلد دوم صفحه 482 .
( 2 ) نهج البلاغه خطبه 192 ( خطبه قاصعه ) .