و چوب بىارزشى را بالاتر از آفريننده جهان هستى فكر كند ، آيا انحطاط فكرى از اين بالاتر تصور مىشود ؟ !
[ سوره الأنعام ‹ 6 › : آيه 137 ]
وَ كَذلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيرٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ قَتْلَ أَوْلادِهِمْ شُرَكاؤُهُمْ لِيُرْدُوهُمْ وَلِيَلْبِسُوا عَلَيْهِمْ دِينَهُمْ وَلَوْ شاءَ اللَّه ما فَعَلُوه فَذَرْهُمْ وَما يَفْتَرُونَ ‹ 137 ›
ترجمه :
137 - و همچنين شركاى آنها ( يعنى بتها ) قتل فرزندانشان را در نظرشان جلوه داده بودند ( كودكان خود را قربانى بتها مىكردند و افتخار مىنمودند ! ) و عاقبت اين كار چنين شد كه آنها را به هلاكت افكندند و آئينشان را دگرگون ساختند و اگر خدا مىخواست چنين نمىكردند ( زيرا مىتوانست اجبارا جلو آنان را بگيرد ولى اجبار سودى ندارد ) بنا بر اين آنها و تهمتهايشان را به حال خود واگذار ( و به اعمال آنها اعتنا مكن ) .
تفسير :
قرآن در اين آيه اشاره به يكى ديگر از زشتكاريهاى بت پرستان و جنايتهاى شرمآور آنها كرده مىگويد : « همانطور كه تقسيم آنها در مورد خداوند و بتها در نظرشان جلوه داشت و اين عمل زشت و خرافى و حتى مضحك را كارى پسنديده مىپنداشتند همچنين شركاى آنها قتل فرزندان را در نظر بسيارى از بت پرستان جلوه داده بود » تا آنجا كه كشتن بچههاى خود را يك نوع « افتخار » و يا « عبادت » محسوب مىداشتند ( * ( وَكَذلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيرٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ قَتْلَ أَوْلادِهِمْ شُرَكاؤُهُمْ ) * ) .
منظور از « شركاء » در اينجا بتها هستند كه به خاطر آنان گاهى فرزندان خود را قربانى مىنمودند و يا نذر مىكردند كه اگر فرزندى نصيب آنها شد آن را براى بت قربانى كنند ، همانطور كه در تاريخ بت پرستان قديم گفته شده است ، و بنا بر اين نسبت « تزيين » به بتها به خاطر آن است كه علاقه و عشق به