لتصغى از ماده صغو ( بر وزن سرو ) به معنى تمايل پيدا كردن به چيزى است ، ولى بيشتر به تمايلى گفته مىشود كه از طريق شنيدن و بوسيله گوش حاصل مىگردد ، و اگر كسى به سخن ديگرى با نظر موافق گوش كند به آن « صغو » و « اصغاء » گفته مىشود .
سپس مىفرمايد « سرانجام اين تمايل ، رضايت كامل به برنامههاى شيطانى خواهد شد » ( * ( وَلِيَرْضَوْه ) * ) .
و پايان همه آنها ارتكاب انواع گناهان و اعمال زشت و ناپسند خواهد بود ( * ( وَلِيَقْتَرِفُوا ما هُمْ مُقْتَرِفُونَ ) * ) .
[ سوره الأنعام ‹ 6 › : آيات 114 تا 115 ]
أَ فَغَيْرَ اللَّه أَبْتَغِي حَكَماً وَهُوَ الَّذِي أَنْزَلَ إِلَيْكُمُ الْكِتابَ مُفَصَّلًا وَالَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَعْلَمُونَ أَنَّه مُنَزَّلٌ مِنْ رَبِّكَ بِالْحَقِّ فَلا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ ‹ 114 › وَتَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقاً وَعَدْلًا لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِه وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ‹ 115 ›
ترجمه :
114 - آيا ( با اين حال ) غير خدا را به داورى بطلبم در حالى كه او است كه اين كتاب آسمانى را كه همه چيز در آن آمده فرستاده است و آنها كه كتاب آسمانى به آنان دادهايم مىدانند كه اين كتاب به حق از طرف پروردگارت نازل شده بنا بر اين هرگز از ترديد كنندگان مباش .
115 - و كلام پروردگار تو با صدق و عدل به انجام رسيد هيچكس نمىتواند كلمات او را دگرگون سازد و او شنونده دانا است .
تفسير :
اين آيه در حقيقت نتيجه آيات قبل است ، و مىگويد : با اينهمه آيات روشنى كه در زمينه توحيد گذشت چه كسى را بايد به داورى پذيرفت ؟ « آيا