پدران آنها و فرزندانشان و برادرانشان ، افرادى را فضيلت داديم و برگزيديم و به راه راست هدايت كرديم « ( * ( وَمِنْ آبائِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ وَإِخْوانِهِمْ وَاجْتَبَيْناهُمْ وَهَدَيْناهُمْ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ) * ) .
در اينجا به چند موضوع بايد توجه داشت :
1 - فرزندان پيامبر
- در آيات فوق ، عيسى از فرزندان ابراهيم ( و به احتمالى از فرزندان نوح ) شمرده شده ، با اينكه مىدانيم تنها از طرف مادر به آنها مربوط مىشود ، و اين دليل بر آن است كه سلسله نسب از طرف پدر و مادر به طور يكسان پيش مىرود و به همين دليل نوههاى پسرى و دخترى هر دو ذريه و فرزندزاده انسان محسوب مىشوند .
روى همين جهت امامان اهل بيت كه همه از طرف دختر به پيامبر ص مىرسند ، ابناء رسول اللَّه ( فرزندان پيغمبر ) خوانده مىشوند .
اگر چه در دوران جاهليت كه براى زن هيچگونه اهميتى قائل نبودند ، تنها نسب را از طرف پدر مىدانستند ، ولى اسلام قلم بطلان بر اين فكر جاهلى كشيده اما متاسفانه بعضى از نويسندگانى كه علاقه درستى به ائمه اهل بيت نداشتند كوشش مىكردند اين موضوع را انكار كنند و از گفتن ابن رسول اللَّه به آنها خوددارى نمايند و سنن جاهلى را زنده كنند .
اتفاقا اين موضوع در زمان خود ائمه مطرح بوده است ، و آنها با همين آيه كه دليل دندان شكنى محسوب مىشود به آنها پاسخ مىگفتند .
از جمله در كافى و در تفسير عياشى از امام صادق ع روايت شده كه فرمود :
خداوند متعال در قرآن مجيد ، نسب عيسى را كه از طرف مادر به ابراهيم منتهى مىشود ، به عنوان ذريه ( فرزندزاده ) بيان كرده آن گاه آيه و * ( مِنْ ذُرِّيَّتِه داوُدَ وَسُلَيْمانَ ) * را تا آخر و آيه بعد را هم تا لفظ عيسى تلاوت كرد .