حكومت خود بر مردم كردند .
و اما گروه دوم يعنى * ( زَكَرِيَّا وَيَحْيى وَعِيسى وَإِلْياسَ ) * از پيامبرانى بودند كه در زهد و بىاعتنايى به دنيا - علاوه بر مقام نبوت و رسالت - نمونه بودند جمله « * ( كُلٌّ مِنَ الصَّالِحِينَ ) * » بعد از ذكر نام آنها مىتواند اشاره به همين حقيقت بوده باشد .
درباره گروه سوم يعنى اسماعيل و اليسع و يونس و لوط اين امتياز را داشتند كه دست به مهاجرت دامنه دارى زدند و براى تحكيم آئين خدا برنامه هجرت را عملى ساختند ، و ذكر جمله « * ( كلًّا فَضَّلْنا عَلَى الْعالَمِينَ ) * » ( بنا بر اينكه اشاره به اين چهار نفر باشد نه به تمام پيامبرانى كه در اين سه آيه گفته شده است ) نيز مىتواند اشاره به همين سير آنها در جهان و در ميان اقوام مختلف بوده باشد .
3 - اهميت فرزندان صالح در معرفى شخصيت انسان
- موضوع ديگرى كه از آيات فوق استفاده مىشود همين مساله است زيرا خداوند براى معرفى مقام والاى ابراهيم قهرمان بتشكن ، شخصيتهاى بزرگ انسانى كه از دودمان او در اعصار مختلف به وجود آمدند با شرح و تفصيل بيان مىكند به طورى كه از ميان 25 نفر از پيامبران كه نامشان در مجموع قرآن آمده است در اين آيات نام 16 نفر از فرزندان و بستگان ابراهيم و نام يك نفر از اجداد او آمده است ، و اين در حقيقت درس بزرگى براى عموم مسلمانان است كه بدانند شخصيت فرزندان و دودمان آنها جزئى از شخصيت آنها محسوب مىشود و مسائل تربيتى و انسانى مربوط به آنها فوق العاده اهميت دارد .
4 - پاسخ به يك ايراد
- ممكن است كسانى از آيه اخير كه مىگويد :
بعضى از پدران و فرزندان و برادران آنها را برگزيديم و هدايت به راه راست كرديم اين چنين استفاده كنند كه پدران انبياء همگى افراد با ايمانى نبودهاند و در ميان آنها غير موحد نيز وجود داشته است - آن چنان كه بعضى از مفسران اهل تسنن در ذيل اين آيه گفتهاند - ولى با توجه به اينكه منظور از « اجتبيناهم