ما را از كام خطر برهاند به طور قطع شكر نعمتهاى او را انجام خواهيم داد و جز به او دل نخواهيم بست « ( * ( لَئِنْ أَنْجانا مِنْ هذِه لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ ) * ) .
« ولى اى پيامبر به آنها بگو : خداوند شما را از اين تاريكيها و از هر گونه غم و اندوه ديگر نجات مىدهد ( و بارها نجات داده است ) ولى پس از رهايى باز همان راه شرك و كفر را مىپوئيد » ( * ( قُلِ اللَّه يُنَجِّيكُمْ مِنْها وَمِنْ كُلِّ كَرْبٍ ثُمَّ أَنْتُمْ تُشْرِكُونَ ) * ) .
در اينجا به چند نكته بايد توجه كرد :
1 - ذكر « تضرع » كه به معنى دعاى آشكار و « خفية » كه دعاى پنهانى است شايد به خاطر اين باشد كه مشكلات با هم متفاوتند گاهى به مرحله شدت نرسيده انسان را به دعاى پنهانى دعوت مىكند و گاهى كه به مرحله شديد مىرسد آشكارا دست به دعا برمىدارد ، و گاهى نالهها و فريادها سر مىدهد منظور اين است كه خداوند هم مشكلات شديد و هم مشكلات ضعيف شما را حل مىكند .
2 - بعضى معتقدند كه در آيه به چهار حالت روانى انسان كه هر كدام يك نوع عكس العمل به هنگام بروز مشكلات است اشاره شده است : حالت « دعا و نياز » و حالت « تضرع و خضوع » و حالت « اخلاص » و حالت « التزام به شكرگزارى به هنگام نجات از مشكلات » .
اما متاسفانه براى بسيارى از اين افراد اين حالات پر ارزش همانند برقى زودگذر و تقريبا به شكل اضطرارى در برابر شدائد و مشكلات پيدا مىشود اما چون با آگاهى آميخته نيست پس از بر طرف شدن شدائد به خاموشى مىگرايد .
بنا بر اين اين حالات اگر چه زودگذر باشد ، مىتواند دليلى براى افراد دور افتاده در زمينه خداشناسى گردد .
3 - « كرب » ( بر وزن حرب ) در اصل به معنى زير و رو كردن زمين و حفر