كند ، تنها به ذكر اين صفت قناعت شده است ، كه آنها صبح و شام - و به تعبير ديگر هميشه - به ياد خدا هستند ، و اين عبادت و نيايش و توجه به پروردگار نه بخاطر ديگر از روى ريا است ، بلكه تنها بخاطر ذات پاك او است او را فقط بخاطر خودش مىخواهند و مىجويند ، و هيچ امتيازى با اين امتياز برابرى نمىكند .
از آيات مختلف قرآن استفاده مىشود كه مشركان ثروتمند و خود خواه اين نخستين و آخرين بار نبود كه چنين پيشنهادى را به پيامبر ص كردند ، بلكه كرارا اين ايراد را داشتند ، كه چرا پيامبر ص جمعى از بينوايان را گرد خويش جمع كرده است ، و اصرار داشتند آنها را طرد كند .
در حقيقت آنها روى يك سنت ديرين غلط امتياز افراد را به ثروت آنها مىدانستند ، و معتقد بودند بايد طبقات اجتماع كه بر اساس ثروت به وجود آمده همواره محفوظ بماند ، و هر آئين و دعوتى بخواهد زندگى طبقاتى را بر هم زند ، و اين امتيازات را ناديده بگيرد ، در نظر آنها مطرود و غير قابل قبول است .
در حالات نوح پيامبر ع نيز مىخوانيم كه اشراف زمان او به او مىگفتند ، ( وَما نَراكَ اتَّبَعَكَ إِلَّا الَّذِينَ هُمْ أَراذِلُنا بادِيَ الرَّأْيِ ) : « ما نمىبينيم كسانى از تو پيروى كرده باشند ، جز جمعى از فرومايگان و افراد خام » ( هود آيه 26 ) و اين را دليل بر بطلان رسالت او مىدانستند .
يكى از نشانههاى عظمت اسلام و قرآن و به طور كلى عظمت مكتب انبيا اين است كه با سرسختى هر چه بيشتر ، در برابر اين گونه پيشنهادها مقاومت كردند ، و در جوامعى كه اختلاف طبقاتى يك مساله جاويدان شمرده مىشد ، بكوبيدن اين امتياز موهوم پرداختند تا معلوم شود افراد پاكدل و با ايمان و هوشمندى هم چون سلمان و ابى ذر و صهيب و خباب و بلال به خاطر نداشتن مال و ثروت كمترين نقصى ندارند ، و ثروتمندان بى مغز و كور دل و خود خواه و متكبر به خاطر ثروتشان نمىتوانند از امتيازات اجتماعى و معنوى برخوردار گردند .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 254
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٥٤