[ سوره الأنعام ‹ 6 › : آيات 42 تا 45 ]
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا إِلى أُمَمٍ مِنْ قَبْلِكَ فَأَخَذْناهُمْ بِالْبَأْساءِ وَالضَّرَّاءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُونَ ‹ 42 › فَلَوْ لا إِذْ جاءَهُمْ بَأْسُنا تَضَرَّعُوا وَلكِنْ قَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ‹ 43 › فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِه فَتَحْنا عَلَيْهِمْ أَبْوابَ كُلِّ شَيْءٍ حَتَّى إِذا فَرِحُوا بِما أُوتُوا أَخَذْناهُمْ بَغْتَةً فَإِذا هُمْ مُبْلِسُونَ ‹ 44 › فَقُطِعَ دابِرُ الْقَوْمِ الَّذِينَ ظَلَمُوا وَالْحَمْدُ لِلَّه رَبِّ الْعالَمِينَ ‹ 45 ›
ترجمه :
42 - ما به امتهايى كه پيش از تو بودند ( پيامبرانى فرستاديم و هنگامى كه به مخالفت آنها برخاستند ) آنها را به شدت و رنج و ناراحتى مواجه ساختيم شايد ( بيدار شوند و در برابر حق ) تسليم گردند .
43 - چرا آنها هنگامى كه مجازات ما به آنان رسيد ( خضوع نكردند و ) تسليم نشدند ، ولى دلهاى آنها قساوت پيدا كرد و شيطان هر كارى را كه مىكردند در نظرشان زينت داد .
44 - هنگامى كه ( اندرزها سودى نبخشيد و ) آنچه به آنها يادآورى شده بود فراموش كردند درهاى همه چيز ( از نعمتها ) را به روى آنها گشوديم تا ( كاملا ) خوشحال شدند ( و دل به آنها بستند ) ناگهان آنها را گرفتيم ( و سخت مجازات كرديم ) در اين هنگام همه مايوس شدند ( و درهاى اميد به روى آنها بسته شد ! ) 45 - و ( به اين ترتيب ) دنباله ( زندگى ) جمعيتى كه ستم كرده بودند قطع شد و ستايش مخصوص خداوند پروردگار جهانيان است .