تفسير : همواره در راه مصلحان مشكلات بوده
شك نيست كه پيامبر ص در گفتگوهاى منطقى و مبارزات فكرى كه با مشركان لجوج و سرسخت داشت گاهى از شدت لجاجت آنها و عدم تاثير سخن در روح آنان و گاهى از نسبتهاى ناروايى كه به او مىدادند غمگين و اندوهناك مىشد ، خداوند بارها در قرآن مجيد پيامبرش را در اين مواقع دلدارى مىداد ، تا با دلگرمى و استقامت بيشتر ، برنامه خويش را تعقيب كند ، از جمله در نخستين آيه فوق مىفرمايد « ما مىدانيم كه سخنان آنها تو را محزون و اندوهگين مىكند » ( * ( قَدْ نَعْلَمُ إِنَّه لَيَحْزُنُكَ الَّذِي يَقُولُونَ ) * ) .
ولى بدان كه آنها تو را تكذيب نمىكنند و در حقيقت آيات ما را انكار مىكنند و بنا بر اين طرف آنها در حقيقت ما هستيم نه تو ( * ( فَإِنَّهُمْ لا يُكَذِّبُونَكَ وَلكِنَّ الظَّالِمِينَ بِآياتِ اللَّه يَجْحَدُونَ ) * ) .
و نظير اين سخن در گفتگوهاى رائج ميان ما نيز ديده مىشود كه گاهى شخص « برتر » به هنگام ناراحت شدن نماينده اش به او مىگويد : غمگين مباش طرف آنها در واقع منم و اگر مشكلى ايجاد شود براى من است نه براى تو ، و به اين وسيله مايه تسلى خاطر او را فراهم مىسازد .
در تفسير آيه فوق مفسران احتمالات ديگرى نيز دادهاند ، ولى ظاهر آيه همان است كه در بالا گفتيم .
اين احتمال نيز از جهتى قابل ملاحظه است كه : منظور از آيه اين است كه « مخالفان تو در حقيقت به صدق و راستى تو معتقدند ، و در حقانيت دعوتت شك ندارند ، اگر چه ترس از به خطر افتادن منافعشان مانع از تسليم در مقابل حق مىشود و يا تعصب