[ سوره المائدة ‹ 5 › : آيات 103 تا 104 ]
ما جَعَلَ اللَّه مِنْ بَحِيرَةٍ وَلا سائِبَةٍ وَلا وَصِيلَةٍ وَلا حامٍ وَلكِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّه الْكَذِبَ وَأَكْثَرُهُمْ لا يَعْقِلُونَ ‹ 103 › وَإِذا قِيلَ لَهُمْ تَعالَوْا إِلى ما أَنْزَلَ اللَّه وَإِلَى الرَّسُولِ قالُوا حَسْبُنا ما وَجَدْنا عَلَيْه آباءَنا أَ وَلَوْ كانَ آباؤُهُمْ لا يَعْلَمُونَ شَيْئاً وَلا يَهْتَدُونَ ‹ 104 ›
ترجمه :
103 - خداوند هيچگونه « بحيره » و « سائبه » و « وصيله » و « حام » قرار نداده است ( اشاره به چهار نوع از حيوانات اهلى كه در زمان جاهليت استفاده از آنها را ممنوع مىدانستند و اين بدعت در اسلام ممنوع شد ) ولى كسانى كه كافر شدند بر خدا دروغ مىبندند و بيشتر آنها نمىفهمند .
104 - و هنگامى كه به آنها گفته شود ، به سوى آنچه خدا نازل كرده و به سوى پيامبر بيائيد مىگويند آنچه را از پدران خود يافتهايم ما را بس است ! ، آيا نه چنين است كه پدران آنها چيزى نمىدانستند و هدايت نيافته بودند ؟ !
تفسير :
در آيه نخست ، اشاره به چهار « بدعت » نابجا شده كه در ميان عرب جاهلى معمول بود ، آنها بر پاره اى از حيوانات به جهتى از جهات علامت و نامى گذارده و خوردن گوشت آن را ممنوع مىساختند و يا حتى خوردن شير و چيدن پشم و سوار شدن بر پشت آنها را مجاز نمىشمردند ، گاهى اين حيوانات را آزاد مىگذاشتند كه هر راهى مىخواهند بروند و كسى متعرض آنها نمىشد يعنى عملا حيوان را بلا استفاده و بيهوده رها مىساختند .
لذا قرآن مجيد مىگويد : « خداوند هيچيك از اين احكام را به رسميت