نمىشناسد ، نه « بحيره » اى قرار داده و نه « سائبه » و نه « وصيله » و نه « حام » ( ما * ( جَعَلَ اللَّه مِنْ بَحِيرَةٍ وَلا سائِبَةٍ وَلا وَصِيلَةٍ وَلا حامٍ ) * ) و اما توضيح اين چهار نوع حيوان :
1 - بحيره به حيوانى مىگفتند كه پنج بار زائيده بود و پنجمين آنها ماده - و به روايتى نر - بود ، گوش چنين حيوانى را شكاف وسيعى مىدادند ، و آن را به حال خود آزاد مىگذاشتند و از كشتن آن صرف نظر مىكردند .
« بحيره » از ماده « بحر » به معنى وسعت و گسترش است ، و اينكه عرب دريا را بحر مىگويد به خاطر وسعت آن است ، و اينكه بحيره را به اين نام مىناميدند به خاطر شكاف وسيعى بود كه در گوش آن ايجاد مىكردند .
2 - سائبه شترى بوده كه دوازده - و به روايتى ده - بچه مىآورد ، آن را آزاد مىساختند و حتى كسى سوار بر آن نمىشد و بهر چراگاهى وارد مىشد آزاد بود و از هر آبگاه و چشمه اى آب مىنوشيد كسى حق مزاحمت آن را نداشت ، تنها گاهى از شير آن مىدوشيدند و به مهمان مىدادند ( از ماده سيب به معنى جريان آب و آزادى در راه رفتن است ) .
3 - وصيله به گوسفندى مىگفتند كه هفت بار فرزند مىآورد و به روايتى به گوسفندى مىگفتند : كه دوقلو مىزائيد ( از ماده وصل به معنى بهم پيوستگى است ) كشتن چنان گوسفندى را نيز حرام مىدانستند .
4 - حام كه اسم فاعل از ماده « حمايت » مىباشد و به معنى حمايت كننده است به حيوان نرى مىگفتند كه از وجود آن براى تلقيح حيوانات ماده استفاده مىشد ، هنگامى كه ده بار از آن براى تلقيح استفاده مىكردند ، و هر بار فرزندى از نطفه آن به وجود مىآمد ، مىگفتند : اين حيوان پشت خود را حمايت كرده يعنى كسى حق سوار شدن بر آن را ندارد ( يكى از معانى « حمى » ، نگاهدارى و جلوگيرى و ممنوعيت است ) .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 103
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٠٣