تفسير : قصاص و گذشت
اين آيه قسمت ديگرى از احكام جنايى و حدود الهى تورات را شرح ميدهد ، و ميفرمايد : « ما در تورات قانون قصاص را مقرر داشتيم كه اگر كسى عمدا بىگناهى را به قتل برساند اولياى مقتول مىتوانند قاتل را در مقابل اعدام نمايند » .
( * ( وَكَتَبْنا عَلَيْهِمْ فِيها أَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ ) * ) .
و اگر كسى آسيب به چشم ديگرى برساند و آن را از بين ببرد او نيز ميتواند ، چشم او را از بين ببرد ( * ( وَالْعَيْنَ بِالْعَيْنِ ) * ) .
و همچنين در مقابل بريدن بينى ، جايز است بينى جانى بريده شود ( * ( وَالأَنْفَ بِالأَنْفِ ) * ) .
و نيز در مقابل بريدن گوش ، بريدن گوش طرف مجاز است ( * ( وَالأُذُنَ بِالأُذُنِ ) * ) .
و اگر كسى دندان ديگرى را بشكند او ميتواند دندان جانى را در مقابل بشكند ( * ( وَالسِّنَّ بِالسِّنِّ ) * ) .
و به طور كلى هر كس جراحتى و زخمى به ديگرى بزند ، در مقابل ميتوان قصاص كرد ( * ( وَالْجُرُوحَ قِصاصٌ ) * ) .
بنا بر اين حكم قصاص بطور عادلانه و بدون هيچگونه تفاوت از نظر نژاد و طبقه اجتماعى و طايفه و شخصيت اجرا مىگردد ، و هيچگونه تبعيضى در آن از اين جهات راه ندارد ( البته اين حكم مانند ساير احكام اسلامى داراى شروط