در آخرت كيفر عظيمى خواهند داشت « .
( * ( لَهُمْ فِي الدُّنْيا خِزْيٌ وَلَهُمْ فِي الآخِرَةِ عَذابٌ عَظِيمٌ ) * ) .
در آيه دوم بار ديگر قرآن تاكيد مىكند كه آنها گوش شنوا براى شنيدن سخنان تو و تكذيب آن دارند ( و يا گوش شنوايى براى شنيدن دروغهاى بزرگانشان دارند ) .
( * ( سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ ) * ) .
اين جمله به عنوان تاكيد و اثبات اين صفت زشت براى آنها تكرار شده است .
علاوه بر اين « آنها زياد اموال حرام و ناحق و رشوه مىخورند » .
( * ( أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ ) * ) ( 1 ) .
سپس به پيامبر ص اختيار مىدهد كه هر گاه اين گونه اشخاص براى داورى به او مراجعه كردند مىتواند در ميان آنها داورى به احكام اسلام كند و مىتواند از آنها روى گرداند .
( * ( فَإِنْ جاؤُكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ ) * ) .
البته منظور اين نيست كه پيغمبر ص تمايلات شخصى را در انتخاب يكى از اين دو راه دخالت دهد بلكه منظور اين است شرائط و اوضاع را در نظر بگيرد اگر مصلحت بود دخالت و حكم كند و اگر مصلحت نبود صرفنظر نمايد .
و براى تقويت روح پيغمبر ص اضافه مىكند اگر صلاح بود كه از آنها روى بگردانى هيچ زيانى نمىتوانند به تو برسانند .
هامش
( 1 ) سحت ( بر وزن جفت ) در اصل به معنى جدا كردن پوست و نيز به معناى شدت گرسنگى است ، سپس به « هر مال نامشروع » مخصوصا « رشوه » گفته شده است زيرا اين گونه اموال ، صفا و طراوت و بركت را از اجتماع انسانى مىبرد همانطور كه كندن پوست درخت باعث پژمردگى و يا خشكيدن آن مىگردد ، بنا بر اين معنى « سحت » معنى وسيعى دارد و اگر در بعضى از روايات مصداق خاصى از آن ذكر شده دليل بر اختصاص نيست .