رحمت خود دور ساختيم و دلهاى آنها را سخت و سنگين نموديم « .
( * ( فَبِما نَقْضِهِمْ مِيثاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ وَجَعَلْنا قُلُوبَهُمْ قاسِيَةً ) * ) ( 1 ) .
در حقيقت آنها به جرم پيمان شكنى با اين دو مجازات ، كيفر ديدند ، هم از رحمت خدا دور شدند ، و هم افكار و قلوب آنها متحجر و غير قابل انعطاف شد .
سپس آثار اين قساوت را چنين شرح ميدهد : « آنها كلمات را تحريف ميكنند و از محل و مسير آن بيرون مىبرند » .
( * ( يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَواضِعِه ) * ) .
و نيز « قسمتهاى قابل ملاحظه اى از آنچه به آنها گفته شده بود به دست فراموشى مىسپارند » .
( * ( وَنَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُكِّرُوا بِه ) * ) .
بعيد نيست قسمتى را كه آنها بدست فراموشى سپردند ، همان نشانهها و آثار پيامبر اسلام ص باشد كه در آيات ديگر قرآن به آن اشاره شده است ، و نيز ممكن است اين جمله اشاره به آن باشد كه ميدانيم تورات در طول تاريخ مفقود شده ، سپس جمعى از دانشمندان يهود به نوشتن آن مبادرت كردند و طبعا قسمتهاى فراوانى از ميان رفت و قسمتى تحريف يا بدست فراموشى سپرده شد ، و آنچه بدست آنها آمد بخشى از كتاب واقعى موسى ع بود كه با خرافات زيادى آميخته شده بود و آنها همين بخش را نيز گاهى بدست فراموشى سپردند .
هامش
( 1 ) لعن در لغت به معنى « طرد و دور ساختن » است و هنگامى كه به خدا نسبت داده شود به معنى محروم ساختن از رحمتش مىباشد . و قاسية از ماده « قساوت » در اصل به سنگهاى سخت اطلاق مىشود و به همين تناسب به كسانى كه در برابر حقايق هيچگونه انعطافى از خود نشان نمىدهند نيز گفته مىشود .