در فقه اسلامى از اين قانون در مسائل حقوقى استفاده شده و پاره اى از معاملات و قراردادهاى تجارى كه جنبه كمك به گناه دارد ، تحريم گرديده ، همانند فروختن انگور به كارخانههاى شرابسازى و يا فروختن اسلحه به دشمنان حق و عدالت و يا اجاره دادن محل كسب و كار براى معاملات نامشروع و اعمال خلاف شرع ( البته اين احكام شرائطى دارد كه در كتب فقهى بيان شده است ) .
اگر اين اصل در اجتماعات اسلامى زنده شود و مردم بدون در نظر گرفتن مناسبات شخصى و نژادى و خويشاوندى با كسانى كه در كارهاى مثبت و سازنده گام بر مىدارند همكارى كنند ، و از همكارى كردن با افراد ستمگر و متعدى در هر گروه و طبقه اى كه باشند ، خوددارى نمايند ، بسيارى از نابسامانيهاى اجتماعى سامان مىيابد .
همچنين اگر در مقياس بينالمللى دولتهاى دنيا ، با متجاوز - هر كس و هر دولتى بوده باشد - همكارى نكنند ، تعدى و تجاوز و استعمار و استثمار از جهان برچيده خواهد شد .
اما هنگامى كه مىبينيم پاره اى از آنها به حمايت متجاوزان و ستمگران بر مىخيزند و با صراحت اعتراف مىكنند كه اشتراك منافع آنها را دعوت به اين حمايت كرده ، نبايد انتظار وضعى بهتر از اين داشته باشيم .
در روايات اسلامى در باره اين مساله تاكيدهاى فراوانى وارد شده كه به عنوان نمونه به چند قسمت اشاره مىكنيم :
1 - از پيغمبر اكرم ص نقل شده كه فرمود :
اذا كان يوم القيامة نادى مناد اين الظلمة ؟ و اعوان الظلمة ؟ و اشباه الظلمة ؟ حتى من برء لهم قلما و لاق لهم دواتا ، قال : فيجتمعون فى تابوت من حديد ثم يرمى بهم فى جهنم
: « هنگامى كه روز قيامت بر پا شود منادى ندا در مىدهد كجا هستند
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 254
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٥٤