كتاب آسمانى خود را يك جا به ما عرضه كن ، همانطور كه موسى تورات را يك جا آورد ، آيات فوق نازل شد و به آنها پاسخ گفت .
تفسير : بهانه جويى يهود
اين آيات نخست اشاره به درخواست اهل كتاب ( يهود ) مىكند و مىگويد : « اهل كتاب از تو تقاضا مىكنند كه كتابى از آسمان ( يك جا ) بر آنها نازل كنى » .
( * ( يَسْئَلُكَ أَهْلُ الْكِتابِ أَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتاباً مِنَ السَّماءِ ) * ) .
شك نيست كه آنها در اين تقاضاى خود حسن نيت نداشتند ، زيرا هدف از نزول كتب آسمانى همان ارشاد و هدايت و تربيت است ، گاهى اين هدف با نزول كتاب آسمانى يك جا تامين مىشود ، و گاهى تدريجى بودن آن به اين هدف بيشتر كمك مىكند ، بنا بر اين آنها ميبايست از پيامبر ص دليل بخواهند ، و تعليمات عالى و ارزنده ، نه اينكه چگونگى نزول كتب آسمانى را تعيين كنند .
لذا به دنبال اين تقاضا خداوند به عدم حسن نيت آنها اشاره كرده ، و ضمن دلدارى به پيامبرش ، سابقه لجاجت و عناد و بهانه جويى يهود را در برابر پيامبر بزرگشان موسى بن عمران بازگو مىكند .
نخست ميگويد : « اينها از موسى چيزهايى بزرگتر و عجيبتر از اين خواستند و گفتند : خدا را آشكارا به ما نشان بده » ! ( * ( فَقَدْ سَأَلُوا مُوسى أَكْبَرَ مِنْ ذلِكَ فَقالُوا أَرِنَا اللَّه جَهْرَةً ) * ) .
اين درخواست عجيب و غير منطقى كه نوعى از عقيده بتپرستان را منعكس ميساخت و خدا را جسم و محدود معرفى مىكرد و بدون شك از لجاجت و