اختلافاتى ) همسر مسن خود را طلاق داد ، و هنوز مدت عده ، تمام نشده بود به او گفت : اگر مايل باشى با تو آشتى مىكنم ، ولى بايد اگر همسر ديگرم را بر تو مقدم داشتم صبر كنى و اگر مايل باشى صبر ميكنم ، مدت عده تمام شود و از هم جدا شويم ، زن پيشنهاد اول را قبول كرد و با هم آشتى كردند ، آيه شريفه نازل شد و حكم اين كار را بيان داشت .
تفسير : صلح بهتر است
همانطور كه در ذيل آيات 34 و 35 همين سوره گفتيم ( 1 ) نشوز در اصل از ماده « نشز » به معنى « زمين مرتفع » مىباشد و هنگامى كه در مورد زن و مرد به كار مىرود به معنى سركشى و طغيان است ، در آيات مزبور احكام مربوط به نشوز زن بيان شده بود ، ولى در اينجا اشاره اى به مسئله نشوز مرد كرده و مىفرمايد : « هر گاه زنى احساس كند كه شوهرش بناى سركشى و اعراض دارد ، مانعى ندارد كه براى حفظ حريم زوجيت ، از پاره اى از حقوق خود صرفنظر كند ، و با هم صلح نمايند » .
( * ( وَإِنِ امْرَأَةٌ خافَتْ مِنْ بَعْلِها نُشُوزاً أَوْ إِعْراضاً فَلا جُناحَ عَلَيْهِما أَنْ يُصْلِحا بَيْنَهُما صُلْحاً ) * ) .
از آنجا كه گذشت كردن زن از قسمتى از حقوق خود ، روى رضايت و طيب خاطر انجام شده ، و اكراهى در ميان نبوده است ، گناهى ندارد و تعبير به لا جناح ( گناهى ندارد ) نيز اشاره به همين حقيقت است .
ضمنا از آيه با توجه به شان نزول دو مساله فقهى استفاده مىشود : نخست
هامش
( 1 ) جلد سوم تفسير نمونه صفحه 372 .