خود ، به كار مىبردند مانند جمله « راعنا » كه به معنى « ما را مراعات كن و به ما مهلت بده » بود و مسلمانان راستين در آغاز دعوت پيامبر ( ص ) براى اينكه خوبتر و بهتر سخنان او را بشنوند و به دل بسپارند در برابر پيامبر ( ص ) اين جمله را مى - گفتند ، ولى اين دسته از يهود اين جمله را دستاويز قرار داده و آن را مقابل آن حضرت ، تكرار مىكردند و منظورشان معنى عبرى اين جمله كه « بشنو كه هرگز نشنوى » بود و يا معنى ديگر عربى آن را يعنى « ما را تحميق كن » ! اراده مىكردند ( 1 ) اشاره به اينكه كار پيامبر اسلام ( ص ) - العياذ باللَّه - تحميق و اغفال كردن مردم بوده است .
تمام اينها به منظور آن بود كه با زبان خود حقايق را از محور اصلى بگردانند و در آئين حق طعن زنند ( * ( لَيًّا بِأَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْناً فِي الدِّينِ ) * ) ( « لى » بر وزن « حى » به - معنى تابيدن طناب و مانند آن و به معنى تغيير و تحريف نيز آمده است ) .
* ( وَلَوْ أَنَّهُمْ قالُوا سَمِعْنا وَأَطَعْنا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنا لَكانَ خَيْراً لَهُمْ وَأَقْوَمَ ) * اما اگر آنها به جاى اين همه لجاجت و دشمنى با حق و جسارت و بى ادبى ، راه راست را پيش مىگرفتند و مىگفتند : « ما كلام خدا را شنيديم و از در اطاعت درآمديم ، سخنان ما را بشنو و ما را مراعات كن و به ما مهلت بده تا حقايق را كاملا درك كنيم ، به نفع آنها بود و با عدالت و منطق و ادب كاملا تطبيق داشت » .
* ( وَلكِنْ لَعَنَهُمُ اللَّه بِكُفْرِهِمْ فَلا يُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِيلًا ) * « اما آنها بر اثر كفر و سركشى و طغيان از رحمت خدا به دور افتادهاند و دلهاى آنها آن چنان مرده است كه به اين زودى در برابر حق ، زنده و بيدار نمىگردد فقط دسته كوچكى از آنها افراد پاكدلى هستند كه آمادگى پذيرش حقايق را دارند و
هامش
( 1 ) - راعنا اگر از ماده رعى گرفته شود به معنى مراعات كن و مهلت بده مىباشد و اگر از ماده رعونت گرفته شود به معنى ما را تحميق كن مىباشد و بايد توجه داشت كه در صورت اول نون راعنا بدون تشديد و در صورت دوم با تشديد خواهد بود و از پاره اى از روايات استفاده مىشود كه گويا يهود مخصوصا نون را تشديد داده و آخر آن را مىكشيدند .