او را قبل از تولد مسيح گذاشت .
و يا به خاطر آن است كه خداوند او را از ناپاكى و گناه مسح كرد و پاك گردانيد .
3 - قرآن در اين آيه و آيات متعدد ديگر صريحا عيسى را فرزند مريم معرفى كرده تا پاسخى به مدعيان الوهيت عيسى باشد زيرا كسى كه از مادر متولد مىشود و مشمول تمام تغييرات دوران جنين و تغييرات و تحولات جهان ماده است چگونه مىتواند خدا باشد ؟ خدايى كه از تمام تغييرات و دگرگونيها بر كنار است .
در آيه بعد به يكى از فضائل و معجزات حضرت مسيح ع ، اشاره مىكند ، مىگويد : « او با مردم در گهواره ، و در حال كهولت ( ميان سال شدن ) سخن خواهد گفت و او از صالحان است » ( * ( وَيُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَكَهْلًا وَمِنَ الصَّالِحِينَ ) * ) .
همانگونه كه در سوره مريم خواهد آمد ، مريم براى رفع اتهام از خودش كه فرزندى بدون پدر به دنيا آورده بود ، به فرمان خدا اشاره به گاهواره نوزادش عيسى ع كرد ، او در همان حال به سخن در آمد و با زبان فصيح و گويا مقام بندگى خويش را در مقابل خدا ، و همچنين مقام نبوت خود را آشكار ساخت ، و از آنجا كه غير ممكن است پيامبرى اين چنين با عظمت از رحم آلوده اى بيرون آيد پاكدامنى مادرش را با اين اعجاز اثبات نمود .
بايد توجه داشت كه كلمه « مهد » به معنى محلى است كه براى خواب و استراحت نوزاد آماده مىكنند و نزديك به معنى گهواره در فارسى است با اين تفاوت كه در گهواره مفهوم جنبش و حركت افتاده است در حالى كه مهد مفهوم عامى دارد و هر گونه محلى را كه براى نوزاد آماده كنند شامل مىشود .
ظاهر آيات سوره مريم اين است كه او در همان روزهاى آغاز تولدش زبان به سخن گشود ، كارى كه براى هيچ نوزادى عادتا ممكن نيست و اين خود يك معجزه
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 549
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥٤٩