« در حالى كه هم در اين جهان و هم در جهان ديگر ، آبرومند و با شخصيت و از مقربان ( درگاه خدا ) خواهد بود » ( * ( وَجِيهاً فِي الدُّنْيا وَالآخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ ) * ) .
نكتهها :
1 - در اين آيه و دو آيه ديگر از « مسيح » به عنوان « كلمه » ياد شده است اين تعبير در كتب عهد جديد نيز ديده مىشود .
در باره اينكه چرا به عيسى « كلمه » گفته شده در ميان مفسران سخن بسيار است اما بيشتر به نظر مىرسد كه علت آن همان تولد فوق العاده مسيح مىباشد كه مشمول « إِنَّما أَمْرُه إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَه كُنْ فَيَكُونُ » ( 1 ) است و يا به خاطر اين است كه قبل از تولد ، خداوند بشارت او را در كلامى به مادرش داده بود .
و نيز ممكن است علت اين تعبير اين باشد كه « كلمه » در اصطلاح قرآن به معنى مخلوق به كار مىرود مانند : « قُلْ لَوْ كانَ الْبَحْرُ مِداداً لِكَلِماتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِماتُ رَبِّي وَلَوْ جِئْنا بِمِثْلِه مَدَداً » ( بگو : اگر درياها به صورت مركب براى نوشتن كلمات پروردگار من شوند آنها تمام مىشوند پيش از آنكه كلمات پروردگار من تمام گردد هر چند همانند درياها را بر آن بيفزاييم ) ( 2 ) .
در اين آيه منظور از ( كلمات خدا ) همان مخلوقات او است از آنجا كه مسيح ع يكى از مخلوقات بزرگ خدا بوده است اطلاق كلمه بر او شده كه در ضمن پاسخى به مدعيان الوهيت عيسى نيز بوده باشد .
2 - اطلاق « مسيح » به معنى « مسح كننده » يا « مسح شده » بر عيسى ع ممكن است از اين نظر باشد كه او با كشيدن دست بر بدن بيماران غير قابل علاج آنها را به فرمان خدا شفا مىداد و چون اين افتخار از آغاز براى او پيشبينى شده بود خدا نام
هامش
( 1 ) سوره يس ، آيه 82 .
( 2 ) سوره كهف ، آيه 109 .