[ سوره آلعمران ‹ 4 › : آيات 45 تا 46 ]
إِذْ قالَتِ الْمَلائِكَةُ يا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّه يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِنْه اسْمُه الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيهاً فِي الدُّنْيا وَالآخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ ‹ 45 › وَيُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَكَهْلًا وَمِنَ الصَّالِحِينَ ‹ 46 ›
ترجمه :
45 - ( به ياد آوريد ) هنگامى را كه فرشتگان گفتند : « اى مريم ! خداوند تو را به كلمه اى [ وجود با عظمتى ] از طرف خودش بشارت مىدهد كه نامش » مسيح ، عيسى پسر مريم « است ، در حالى كه در اين جهان و جهان ديگر ، صاحب شخصيت خواهد بود ، و از مقربان ( الهى ) است .
46 - و با مردم ، در گاهواره و در حالت كهولت ( و ميان سال شدن ) سخن خواهد گفت ، و از شايستگان است . »
تفسير : بشارت تولد مسيح
از اين آيه به بعد به بخش مهم ديگرى از زندگى مريم ، يعنى جريان تولد فرزندش حضرت مسيح ع مىپردازد و نكات مهمى را در اين رابطه شرح مىدهد ، نخست مىفرمايد : به ياد آور « هنگامى را كه فرشتگان گفتند : اى مريم ! خداوند تو را به كلمه اى ( وجود با عظمتى ) از سوى خودش بشارت مىدهد كه نامش مسيح عيسى ع پسر مريم است » ( * ( إِذْ قالَتِ الْمَلائِكَةُ يا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّه يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِنْه اسْمُه الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ ) * ) . ( 1 )
هامش
( 1 ) قابل توجه اينكه ضمير در « اسمه » به « كلمة » بر مىگردد ، در عين حال به صورت مذكر آمده زيرا نظر به معنى و مصداق آن دارد كه حضرت مسيح ع بوده است .