[ سوره آلعمران ‹ 4 › : آيات 26 تا 27 ]
قُلِ اللَّهُمَّ مالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ وَتَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشاءُ وَتُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشاءُ بِيَدِكَ الْخَيْرُ إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‹ 26 › تُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهارِ وَتُولِجُ النَّهارَ فِي اللَّيْلِ وَتُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَتَرْزُقُ مَنْ تَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ ‹ 27 ›
ترجمه :
26 - بگو : « بارالها ! مالك حكومتها تويى ، به هر كس بخواهى ، حكومت مىبخشى ، و از هر كس بخواهى ، حكومت را مىگيرى ، هر كس را بخواهى ، عزت مىدهى ، و هر كه را بخواهى خوار مىكنى . تمام خوبيها به دست توست ، تو بر هر چيزى قادرى .
27 - شب را در روز داخل مىكنى ، و روز را در شب ، و زنده را از مرده بيرون مىآورى ، و مرده را از زنده ، و به هر كس بخواهى ، بدون حساب ، روزى مىبخشى . »
شان نزول :
مفسر معروف « طبرسى » در « مجمع البيان » دو شان نزول براى آيه اول ذكر كرده است كه هر دو يك حقيقت را تعقيب مىكنند :
1 - هنگامى كه پيغمبر اكرم ص مكه را فتح نمود ، به مسلمانان نويد داد كه به زودى كشور ايران و روم نيز زير پرچم اسلام قرار خواهد گرفت ، منافقان كه دلهايشان به نور ايمان روشن نشده بود و روح اسلام را درك نكرده بودند ، اين مطلب را اغراقآميز تلقى كرده و با تعجب گفتند : محمد ص به مدينه و مكه قانع نيست و طمع در فتح ايران و روم دارد در اين هنگام ، آيه اول نازل شد .