[ سوره آلعمران ‹ 4 › : آيه 14 ]
زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ مِنَ النِّساءِ وَالْبَنِينَ وَالْقَناطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالأَنْعامِ وَالْحَرْثِ ذلِكَ مَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَاللَّه عِنْدَه حُسْنُ الْمَآبِ ‹ 14 ›
ترجمه :
14 - محبت امور مادى ، از زنان و فرزندان و اموال هنگفت از طلا و نقره و اسبهاى ممتاز و چهارپايان و زراعت ، در نظر مردم جلوه داده شده است ، ( تا در پرتو آن ، آزمايش و تربيت شوند ، ولى ) اينها ( در صورتى كه هدف نهايى آدمى را تشكيل دهند ، ) سرمايه زندگى پست ( مادى ) است ، و سرانجام نيك ( و زندگى و الا و جاويدان ) ، نزد خداست .
تفسير : جاذبه زينتهاى مادى
در آيات گذشته سخن از كسانى بود كه تكيه بر اموال و فرزندانشان در زندگى دنيا داشتند و به آن مغرور شدند و خود را از خدا بىنياز دانستند ، اين آيه در حقيقت تكميلى است بر آن سخن ، مىفرمايد : « امور مورد علاقه ، از جمله زنان و فرزندان و اموال هنگفت از طلا و نقره و اسبهاى ممتاز و چهارپايان و زراعت و كشاورزى در نظر مردم جلوه داده شده است » تا به وسيله آن آزمايش شوند ( * ( زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ مِنَ النِّساءِ وَالْبَنِينَ وَالْقَناطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالأَنْعامِ وَالْحَرْثِ ) * ) . ( 1 )
« ولى اينها سرمايههاى زندگى دنيا است ، ( و هرگز نبايد هدف اصلى انسان را تشكيل دهد ) و سرانجام نيك ( و زندگى جاويدان ) نزد خدا است » ( * ( ذلِكَ مَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَاللَّه عِنْدَه حُسْنُ الْمَآبِ ) * ) .
هامش
( 1 ) « شهوات » جمع « شهوت » به معنى علاقه شديد به چيزى است ولى در آيه بالا « شهوات » به معنى « مشتهيات » ( اشياء مورد علاقه ) به كار رفته است .