در مسير فساد و ويرانگرى .
جالب اين كه در آيه مورد بحث نخستين موضوعى كه ذكر شده است همسران و زنان مىباشند و اين همان است كه روانكاوان امروز مىگويند « غريزه جنسى از نيرومندترين غرايز انسان است تاريخ معاصر و گذشته نيز تاييد مىكند كه سرچشمه بسيارى از حوادث اجتماعى طوفانهاى ناشى از اين غريزه بوده است » .
ذكر اين نكته نيز لازم است كه آيه مورد بحث و ساير آيات مشابه آن هيچگاه علاقه معتدل نسبت به زن و فرزندان و اموال و ثروت را نكوهش نمىكند ، زيرا پيشبرد اهداف معنوى بدون وسايل مادى ممكن نيست به علاوه قانون شريعت هرگز بر ضد قانون خلقت و آفرينش نمىتواند باشد ، آنچه مورد نكوهش است عشق و علاقه افراطى و به عبارت ديگر « پرستش » اين موضوعات است .
2 - منظور از « * ( الْقَناطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ ) * » و « * ( الْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ ) * » چيست ؟
واژه « قناطير » جمع « قنطار » به معنى چيز محكم است و سپس به مال زياد گفته شده است و اگر مشاهده مىكنيم پل را قنطره و اشخاص باهوش را قنطر مىگويند به خاطر استحكام در بنا يا در تفكر آنها است و مقنطره اسم مفعول از همان ماده به معنى مضاعف و مكرر آن مىباشد و ذكر اين دو كلمه پشت سر هم براى تاكيد است ، شبيه تعبيرى كه در فارسى امروز رايج است كه مىگويند : « فلان كس صاحب » آلاف « و » الوف « مىباشد يعنى ثروت زيادى دارد .
بعضى براى « قنطار » حد معينى تعيين كردهاند و گفتهاند : « قنطار » هفتاد هزار دينار طلا است ، بعضى صد هزار و بعضى دوازده هزار درهم دانستهاند و بعضى ديگر ، « قنطار » را يك كيسه پر از سكه طلا يا نقره دانستهاند .
در روايتى از امام باقر و امام صادق ع نقل شده كه قنطار ، مقدار طلايى است كه پوست يك گاو را پر كند ولى در حقيقت همه اينها مصداق يك مفهوم وسيع است و آن مال زياد .