مانند آنچه در شان نزول آيه خوانديم كه جمعى از يهود ، از حروف مقطعه قرآن ، سوء استفاده كرده ، آن را به معنى كوتاه بودن مدت آيين اسلام تفسير كرده بودند و يا مسيحيان كلمه « رُوحٌ مِنْه » را دستاويز قرار داده و براى الوهيت عيسى به آن استدلال كرده بودند ، تمام اينها از قبيل « تاويل به غير حق » و بازگشت دادن آيه به هدفى غير واقعى و نادرست محسوب مىشود .
4 - « راسخون در علم » چه كسانى هستند ؟
در قرآن مجيد در دو مورد ، اين تعبير به كار رفته است يكى در اينجا و ديگرى در سوره نساء آيه 162 آنجا كه مىفرمايد :
« لكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ » ، « دانشمندان و راسخان در علم از اهل كتاب ، به آنچه بر تو نازل شده و آنچه پيش از تو نازل گرديده است ايمان مىآورند » .
همانطور كه از معنى لغوى اين كلمه استفاده مىشود منظور از آن ، كسانى هستند كه در علم و دانش ، ثابت قدم و صاحبنظرند .
البته مفهوم اين كلمه يك مفهوم وسيع است كه همه دانشمندان و متفكران را در بر مىگيرد ، ولى در ميان آنها افراد ممتازى هستند كه درخشندگى خاصى دارند و طبعا در درجه اول ، در ميان مصاديق اين كلمه قرار گرفتهاند و هنگامى كه اين تعبير ذكر مىشود قبل از همه نظرها متوجه آنان مىشود .
و اگر مشاهده مىكنيم در روايات متعددى « راسخون فى العلم » به پيامبر گرامى اسلام ص و ائمه هدى ع تفسير شده ، روى همين نظر است ، زيرا بارها گفتهايم كه آيات و كلمات قرآن مفاهيم وسيعى دارد كه در ميان مصاديق آن افراد