[ سوره البقرة ‹ 2 › : آيه 263 ]
قَوْلٌ مَعْرُوفٌ وَمَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِنْ صَدَقَةٍ يَتْبَعُها أَذىً وَاللَّه غَنِيٌّ حَلِيمٌ ‹ 264 ›
ترجمه :
263 - گفتار پسنديده ( در برابر نيازمندان ) ، و عفو ( و گذشت از خشونتهاى آنها ) ، از بخششى كه آزارى به دنبال آن باشد ، بهتر است ، و خداوند ، بى نياز و بردبار است .
تفسير : برخورد خوب بهتر از انفاق با منت است
اين آيه در حقيقت تكميلى است نسبت به آيه قبل ، در زمينه ترك منت و آزار به هنگام انفاق ، مىفرمايد : « گفتار پسنديده ( در برابر ارباب حاجت ) و عفو و گذشت ( از خشونتهاى آنان ) از بخششى كه آزارى به دنبال آن باشد بهتر است » ( * ( قَوْلٌ مَعْرُوفٌ وَمَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِنْ صَدَقَةٍ يَتْبَعُها أَذىً ) * ) .
اين را نيز بدانيد كه آنچه در راه خدا انفاق مىكنيد در واقع براى نجات خويشتن ذخيره مىنماييد ، « و خداوند ( از آن ) بى نياز و ( در برابر خشونت و ناسپاسى شما ) بردبار است » ( * ( وَاللَّه غَنِيٌّ حَلِيمٌ ) * ) .
نكتهها :
1 - آيه فوق منطق اسلام را در مورد ارزشهاى اجتماعى اشخاص ، و حيثيت مردم روشن مىسازد و عمل آنهايى را كه در حفظ اين سرمايههاى انسانى مىكوشند و ارباب حاجت را با گفتار نيكو و احيانا راهنماييهاى لازم بهره مند كرده ، و هرگز اسرار آنها را فاش نمىسازند ، از بخشش افراد خود خواه و كوته نظرى كه در برابر كمك مختصرى هزار گونه زخم زبان به افراد آبرومند مىزنند و شخصيت آنها را در هم مىشكنند ، برتر و بالاتر مىشمرد . در حقيقت اين گونه اشخاص همانطور كه اشاره كرديم بيش از اندازه كه نفع مىرسانند ضرر مىزنند و اگر سرمايه اى