[ سوره البقرة ‹ 2 › : آيه 262 ]
الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّه ثُمَّ لا يُتْبِعُونَ ما أَنْفَقُوا مَنًّا وَلا أَذىً لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ ‹ 262 ›
ترجمه :
262 - كسانى كه اموال خود را در راه خدا انفاق مىكنند ، سپس به دنبال انفاقى كه كردهاند ، منت نمىگذارند و آزارى نمىرسانند ، پاداش آنها نزد پروردگارشان ( محفوظ ) است ، و نه ترسى دارند ، و نه غمگين مىشوند .
تفسير : چه انفاقى با ارزش است ؟
در آيه قبل اهميت انفاق در راه خدا به طور كلى بيان شد ، ولى در آيه مورد بحث بعضى از شرائط آن ذكر مىشود . ( ضمنا از تعبيرات اين آيه به خوبى استفاده مىشود كه تنها انفاق در جهاد ، منظور نيست ) .
مىفرمايد : « كسانى كه اموال خود را در راه خدا انفاق مىكنند سپس به دنبال انفاقى كه كردهاند منت نمىگذارند و آزارى نمىرسانند پاداش آنها ، نزد پروردگارشان است » ( * ( الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّه ثُمَّ لا يُتْبِعُونَ ما أَنْفَقُوا مَنًّا وَلا أَذىً لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ) * ) . ( 1 )
« علاوه بر اين نه ترسى بر آنها است و نه غمگين مىشوند » ( * ( وَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ ) * ) .
از اين آيه به خوبى استفاده مىشود كه انفاق در راه خدا در صورتى در پيشگاه پروردگار مورد قبول واقع مىشود كه به دنبال آن منت و چيزى كه موجب
هامش
( 1 ) « من » در لغت به معنى همان وزنه سنگين است ، سپس به معناى نعمت مهمى بخشيدن است . كه اگر جنبه عملى داشته باشد كارى بسيار خوب ( و منتهاى خداوند از اين قبيل است ) و اگر جنبه لفظى و به رخ كشيدن داشته باشد ، بسيار بد است و در آيه فوق منظور همين معنى است .