« ( * ( وَالْكافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ ) * ) .
اشاره به اينكه آنها كه انفاق و زكات را ترك مىكنند هم به خويشتن ستم روا مىدارند و هم به ديگران .
قرآن در اين جمله مىخواهد اين حقيقت را روشن سازد كه :
اولا - كافران به خود ستم مىكنند زيرا با ترك انفاق واجب و ساير وظائف دينى و انسانى ، خود را از بزرگترين سعادتها محروم مىسازند ، و اين اعمال آنها است كه در آن جهان دامانشان را مىگيرد و خداوند در باره آنها ستمى نكرده است .
ثانيا - افراد كافر به اجتماعشان نيز ستم مىكنند و اصولا كفر سرچشمه قساوت ، سنگدلى ، مادىگرى و دنيا پرستى است و اينها همه سرچشمههاى اصلى ظلم و ستم هستند .
يادآورى اين نكته نيز لازم است كه كفر در اين آيه به قرينه اين كه بعد از دستور انفاق واقع شده به معنى سرپيچى و گناه و تخلف از دستور خدا است و استعمال كفر به اين معنى در قرآن و احاديث اسلامى نظاير بسيار دارد .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 259
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٥٩