بزرگ آسمانى « تورات » ، « انجيل » ، « زبور » ، « صحف » ، و « قرآن » همه در اين ماه نازل شدهاند .
امام صادق ع مىفرمايد : « تورات » در ششم ماه مبارك رمضان و « انجيل » در دوازدهم و « زبور » در هيجدهم و « قرآن مجيد » در شب قدر نازل گرديده است ( 1 ) .
به اين ترتيب ماه رمضان همواره ماه نزول كتابهاى بزرگ آسمانى و ماه تعليم و تربيت بوده است چرا كه تربيت و پرورش بدون تعليم و آموزش صحيح ممكن نيست ، برنامه تربيتى روزه نيز بايد با آگاهى هر چه بيشتر و عميقتر از تعليمات آسمانى هماهنگ گردد ، تا جسم و جان آدمى را از آلودگى گناه شستشو دهد .
در آخرين جمعه ماه شعبان پيامبر اسلام ص براى آماده ساختن ياران خود جهت استقبال از ماه مبارك رمضان خطبه اى خواند و اهميت اين ماه را چنين گوشزد نمود :
« اى مردم ! ماه خدا با بركت ، آمرزش و رحمت به سوى شما رو مىآورد .
اين ماه برترين ماهها است .
روزهاى آن برتر از روزهاى ديگر ، و شبهاى آن بهترين شبها است ، لحظات و ساعات اين ماه بهترين ساعات است .
ماهى است كه به ميهمانى خدا دعوت شدهايد و از كسانى كه مورد اكرام خدا هستند مىباشيد .
نفسهاى شما همچون تسبيح ، خوابتان چون عبادت ، اعمالتان مقبول ، و دعايتان مستجاب است .
بنا بر اين با نيتهاى خالص و دلهاى پاك از خداوند بخواهيد تا شما را در روزه
هامش
( 1 ) وسائل الشيعه جلد 7 ابواب احكام شهر رمضان باب 18 حديث 16 .